Máxima- boek smeuïg maar vol met fouten

Alex de Vries

AMSTERDAM - Heel Argentinië zit er al twee jaar op te wachten, maar de 'onthullende' biografie over prinses Máxima blijkt niet meer dan een spannende keukenmeidenroman. ' Máxima had vroeger op de middelbare school geen geld voor een lunch, ze werkte voor een witwasser van drugsgelden en ondertekende een huwelijkscontract met de eis dat ze voor een troonopvolger zou zorgen.'

De eerste Argentijnse Máxima-biografie schotelt een vals sprookje voor dat haar imago in haar geboorteland geen goed zal doen. Het boek, dat komende week in Buenos Aires wordt gepresenteerd, leest als een trein, maar staat vol fouten en suggesties die niet hard worden gemaakt. Ook worden veelvuldig smeuïge dialogen tussen leden van onze koninklijke familie opgevoerd, die niet zouden misstaan in het dagboek van Bridget Jones.

Hilarisch

Het levert wel onderhoudend en soms hilarisch leesvoer op. De kroon spant het verslag van Máxima's huwelijk achter de schermen. Haar tientallen familieleden en vrienden uit Argentinië kregen een snelcursus etiquette, renden gillend door de gangen van paleis Huis ten Bosch en maakten stiekem foto's. Na lang zeuren kregen ze een tegemoetkoming in hun reis- en verblijfkosten van in totaal 1,6 miljoen euro. Na een diner bezocht een klein, baldadig groepje zelfs een coffeeshop op de Amsterdamse Wallen. De dag voor het huwelijk oefende een doodvermoeide en nerveuze Máxima in de Nieuwe Kerk met een gordijn rond haar middel gebonden, die Valentino's trouwjapon met sleep moest nabootsen.

Liefdesleven

De prinses liet over het boek eerder dit jaar binnenskamers al weten dat ze 'niets te verbergen heeft'. De Rijksvoorlichtingsdienst kan nu ook rustig achterover leunen. Toch kondigt zowel de Argentijnse als Nederlandse uitgever Carrera de publicatie met veel tamtam aan.

'Nooit eerder onthulde feiten' zouden zijn te verwachten. Het is overduidelijk dat de twee auteurs, Gonzalo Alvarez Guerrero en Soledad Ferrari, vooral hoopten op een schandaal te stuiten rond Jorge Zorreguieta, de vader van Máxima. Ook het liefdesleven van pa Zorreguieta of 'Coqui', zoals hij wordt genoemd, komt ruim aan bod. Hetzelfde geldt voor de eerdere relaties van de prinses, die in New York vanwege haar aparte uitspraak van 'bye, bye' van vrienden de koosnaam 'Baba' kreeg.

Onderzoeksjournalisten Guerrero en Ferrari zijn in Argentinië bekend vanwege hun speciale aandacht voor corruptie, mensenrechten en vrouwenhandel. Even lijkt het dat ze beet hebben met de bewering dat Zorreguieta betrokken is geweest bij de voorbereiding van de staatsgreep door generaal Videla, uitmondend in de wrede dictatuur van 1976 tot 1983. Jorge Zorreguieta zou als lobbyist van de grootgrondbezitters en suikerproducenten lid zijn geweest van de 'Club Azcuénaga', een organisatie van rechtse antiperonisten die een economisch strijdplan voor Videla opstelden. Deze aantijging wordt echter niet hard gemaakt. Verdienste van de auteurs is wel dat voor het eerst de gehele familiegeschiedenis van Máxima en haar voorouders uitvoerig wordt beschreven.

Blijft over na het lezen van de biografie het menselijke beeld van een levenslustig, ambitieus burgermeisje dat in haar jeugd ruziet met de weegschaal, graag tot diep in de nacht stapt en sigaretjes rookt. Een burgermeisje uit een niet al te rijk middenklassegezin dat haar kans heeft gegrepen op een beter leven en carrière. Beide auteurs hadden beter kunnen weten. In hun inleiding schrijven ze: "De echte Máxima is vele malen interessanter dan de Máxima die is verzonnen door de sensatiepers."