De 53-jarige Charles Henry Gordon-Lennox, 'Earl of March & Kinrara', organiseert het Goodwood-spektakel (jaarlijks is er ook nog een groot

Festival of Speed

) rondom het enorme landgoed dat zijn grootvader eind jaren veertig liet aanleggen.

Heuvelklim

Compleet met eigen (gras)vliegveld en natuurlijk een racecircuit, want dat was in die jaren voor een Engelse lord een absolute must. Als gepassioneerd autoliefhebber hield opa vanaf de oprijlaan van zijn stulpje tot boven op de vlak daarachter gelegen helling een heuse 'heuvelklim' voor vrienden en bekenden, maar met zijn circuit wist hij destijds zelfs op de officiële racekalender te komen. De eerste wedstrijd werd er op de kop af zestig jaar geleden verreden, de laatste was in 1966.

Daarna verpauperde de baan. Zijn zoon was meer een paardenman en stak zijn energie dus in een paardenrenbaan. Zijn kleinzoon, de huidige Lord March, heeft daarentegen weer wél benzine door de aderen stromen. Hij renoveerde het circuit in authentieke stijl en heropende de baan in 1998, exact vijftig jaar na de eerste opening.

Hoewel je zou zeggen dat in de klassieke kostbare wagens alleen om de eer wordt gestreden, rijden de deelnemers alsof hun leven ervan afhangt. Onderling respect is er zeker, net als voor elkaars racewagens, maar zodra de startvlag wordt gezwaaid wil iedereen het evenbeeld van zijn absolute raceheld worden. De waarde van een Ferrari 250 GTO, een Aston Martin DB4 GT Zagato of een Bugatti Type 54 wordt voor eventjes vergeten. Waardoor die zeldzame (handgebouwde) Aston met ingedeukt achterscherm terugkeert in het rennerskwartier. En waardoor de Duitse oud-Formule 1-piloot Jochen Mass (62) bij iedereen de adem in de keel doet stokken, wanneer hij zich nog veertig jaar jonger waant en na een iets uit de hand gelopen manoeuvre pontificaal op z'n kop in het gras naast de baan tot stilstand komt. Met beide armen verbonden loopt hij later weer fier door de pits. In de chicane, net voor het rechte eind, komt een dag eerder een Austin 95A Westminster luid schurend op z'n zijkant tot rust. Het geluid gaat je door merg en been. De beschadigde auto wordt uitgeklopt en weet nota bene een dag later zijn raceklasse met overmacht te winnen. Inmiddels wetend waar de grenzen liggen... Het publiek geniet. Hier strijden coureurs met ongekende palmaressen op het scherp van de snede met elkaar. In auto's die normaliter alleen in een museum zijn te vinden, wordt geracet om de hoogste plek op het podium. Alsof hun leven ervan afhangt. Het sfeertje is perfect.

Oud-Formule 1-rijder en meervoudig Le Mans-winnaar Jacky Ickx merkt op dat er "geen verschil is met vroeger", want in 1966, bij de laatste race op Goodwood, was hij er ook al bij. Maar de charismatische Belg komt dit keer niet op de baan in actie. "Ik ben er te oud voor", verzucht hij, al kan hij het ook weer niet laten om achter het stuur van de

pace car

plaats te nemen.

Sir Stirling Moss, eind jaren veertig de eerste winnaar op Goodwood, is er ook. Mateloos populair en op handen gedragen door het in groten getale opgekomen publiek. De Brit ziet er de oude Aston Martin DB3 S van Jimmy Stewart (oudere broer van drievoudig wereldkampioen Jackie) uitvallen. Dezelfde auto nam in 1955 en 1956 deel aan de 24 Uur van Le Mans en was toen al een onbetrouwbaar lor. Twéé keer werd de finish op dat Franse circuit niet gehaald. "Dit kan in geen enkel ander land en kan door niemand anders zo worden georganiseerd", schreeuwt Nick Mason, drummer van de legendarische band Pink Floyd, nog net boven het oorverdovende lawaai van laag overkomende Tweede Wereldoorlog-bommenwerpers uit. Dudley Mason, geen familie, zit ondertussen in vol raceornaat klaar in een Ferrari 166 MM, al dertig jaar familiebezit. "Mijn vrouw zou eigenlijk racen", zegt hij. "Maar ze wist niet dat het de eerste wedstrijd van de dag was. Je kent vrouwen, geen trek om al zo vroeg op te staan."

Acteur en autoliefhebber Rowan Atkinson, alias Mr. Bean, heeft inmiddels zijn Jaguar MkVII op zaterdag grootmoedig uitgeleend aan Sir Stirling Moss. Zélf neemt Atkinson een dag later plaats achter het stuur van dezelfde auto. Hij haalt de finishlijn, zij het achter een takelwagen...

Een van de vele andere Jaguars valt eveneens uit, ondanks een motorrevisie eerder op de dag. De eigenaar doet voorkomen dat de wagen naar tevredenheid werkt. 'BUY 1' ('Koop er eentje') staat er op de kentekenplaat... Bezoeker David Holland was er zestig jaar geleden ook bij. "Er was toen een hevig brandstoftekort, maar door alle vloeistoffen van bijvoorbeeld lampen en zelfs sigarettenaanstekers te verzamelen kon er toch worden gestart. Er waren 30.000 bezoekers." Broodjeaapverhaal of niet, het blijft een prachtige anekdote. Zijn zoon doet dit keer mee in een Cooper en presteert "niet zo slecht", bromt de oude baas. Vanaf een afstandje ziet

marshall

Ian Ratcliff het allemaal gebeuren. Tien jaar geleden begon hij als vrijwilliger bij het evenement. "Samen met mijn vrouw Jane. Veel van het werk wordt sinds de heropening van het circuit door ons en nog zo'n 200 andere

marshalls

gedaan." Op vriendelijke toon en met veel ruimte voor het publiek.

Je kunt zien dat het zelf allemaal liefhebbers zijn. Je mag als bezoeker bijna overal komen en kunt nagenoeg alle bolides aanraken. En nog mooier: alle prominenten en helden van weleer staan open voor een praatje of een handtekening. 'Goodwood, The Revival' is één groot autofeest. Niet alleen voor de

stars & cars

die aan de wedstrijden deelnemen. De echte winnaars zijn de tienduizenden bezoekers. Met dank aan de Earl of March.