Bussink kan zich nu, twee jaar later, eigenaar noemen van de grootste Maybach-vloot ter wereld. Vijfentwintig heeft hij er inmiddels. Allemaal voor de verhuur. 2500 per dag, exclusief btw, inclusief 500 km vrij én chauffeur. Een Maybach verhuren? Het prestigieuze dure neefje van Daimler-dochter Mercedes-Benz? Er worden er maar 200 per jaar met de hand gebouwd, bijna helemaal naar de persoonlijke wensen van de klant. Een limousine in het topsegment. Voor de Maybach 57 geldt een vanafprijs van 534.549 en voor de cabrioletversie betaal je minimaal 1.430.358. Zo’n handgemaakte limo ga je toch niet in de verhuur doen? Hoe kom je erop? Bussink speelde slim in op de nood van de Duitsers. Maybachs die nog geen ’baasje’ hebben, worden wel gebouwd, maar gaan de kelder in. Niet fijn. Hij verloste de oosterburen van een knellend probleem…
De Bussink-vloot rijdt inmiddels in o.a. Mexico, Zuid-Afrika, Duitsland, Zwitserland, Engeland en Ierland. Tot zijn klantenkring behoren de jetset, oliesjeiks, vijfsterrenhotels en… fabrikant Maybach zelf, die de ’paleisjes op wielen’ bij de Nederlander huurt voor eigen evenementen en klanten. De Nederlander lijkt geen crisis te kennen, want hij spreekt alleen over groei.
Passie
’Koning’ Maybach, die in het Zwitserse Appenzell woont: „Het is de beste auto ter wereld, alleen niemand weet dat. Het enige negatieve van een Maybach is dat als de rit is ten einde is, je er weer uit moet. Een Rolls-Royce koop je om te zeggen: ’hier ben ik’. De Maybach is de auto van een man die weet wat hij doet…” Zijn liefde voor de auto sloeg om in een passie en daarna volgde, toevallig, de ontmoeting met de Maybach-baas. Zo ontstond het idee voor de verhuur.Dat was overigens wel even slikken voor de trotse Duitsers. Hun paradepaard in de verhuur? Bussink: „De onderhandelingen met de Duitsers waren niet echt gemakkelijk. Ze zijn niet flexibel, zitten in een eigen harnas van regels opgesloten.” Er waren heel wat vergaderingen in Stuttgart voor nodig om de deal rond te maken. Bussink onderhandelde scherp, wetende hoeveel Maybachs toen nog in de kelder stonden. „Ik heb er een hekel aan als zaken geld kosten. Ik heb weinig geduld, maar met inkoop heb ik veel geduld”, lacht de ondernemer. „Het is win-win”, zegt Bussink. „Daimler kreeg plotseling veel meer Maybachs op kenteken op de weg met prominenten én nieuwe klanten erin, die Maybach veelal nog niet kenden. Voor ons is het commercieel leuk.” Een oliesjeik, in eigen land gewend aan zijn Maybach, huurde er eentje drie weken om zich te laten rondrijden in Londen. Een Russische oliebaron, die zijn verloving vierde in Wenen, huurde een open Maybach Laundalet. „Dat was zo goed bevallen dat ze nu een Antonov (groot transportvliegtuig, MK) willen sturen om er een op te halen voor de bruiloft in Moskou”, aldus Bussink. Zijn hoogtepunt tot nu toe beleefde hij, hoe ironisch, tijdens de ’aswolkcrisis’ in IJsland, waardoor alle vliegtuigen aan de grond werden gehouden, ook de private jets. Hij kon de vraag naar Maybachs nauwelijks aan, als hét alternatief voor luxetaxivervoer over de lange afstand. De zetels achterin kunnen namelijk in de slaapstand.Inmiddels is Bussink ’gecertificeerd’ businesspartner van Daimler, een titel die je niet zomaar krijgt. De enthousiaste Nederlander heeft er de bijnaam „Maybach-ambassadeur’ verworven, want zijn passie kent geen grenzen.
© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer