Opvallende WTCC-winnaars
Unicum op circuit Zandvoort Bureaucratie
Het vorige reisverslag eindigde in de haven van Aqaba, wachtend op de ferry naar Nuweiba (Egypte). De overtocht ging prima, maar om de auto's Egypte in te krijgen was een heel gedoe. Na 2,5 dag bureaucratie is het uiteindelijk gelukt. Het probleem zat in het feit dat ons ‘Carnet de Passages’ voor beide auto's niet door de Egyptische autoriteiten werd geaccepteerd. Na bemiddeling van de Nederlandse Ambassade, de Egyptische automobielclub, de ANWB en de Duitse automobielclub ADAC, is het dan toch gelukt om op donderdagavond 26 juli de Egyptische nummerplaten op de auto's te monteren en het douaneterrein te verlaten.
Gegijzeld
De volgende dag wilden we vanaf Nuweiba in noordelijke richting via de Sinai naar Suez, om van daaruit af te zakken naar Aswan. Vroeg vertrokken voor deze lange, warme rit. Maar bij de eerste politiepost moesten we al direct stoppen. De tocht door de Sinai bleek volgens de politie niet zonder risico's. Enkele weken geleden zijn daar een paar Amerikaanse toeristen gegijzeld. We kregen dan ook geen toestemming om met beide auto's op eigen houtje deze rit te maken. De Landrover was geen probleem; een gesloten en snelle auto. Maar de T-Ford mocht niet verder omdat deze open is en niet zo snel gaat en daardoor volgens de politie een te makkelijke prooi voor kidnappers. We stelden voor om de T-Ford achter de Landrover te hangen, om zodoende sneller door de Sinai te kunnen rijden.
Na 2 uur onderhandelen, hadden we het voor elkaar dat we onder militaire begeleiding de tocht konden maken. Na ongeveer nog een uur wachten kwamen er twee militaire voertuigen met bewapende soldaten om ons veilig door de Sinai te begeleiden. En zo reden we met één militair voertuig voor ons en één achter ons richting Suez.
Irritante tik
De volgende ochtend weer vroeg op omdat ik voor het vertrek de speling van de kleppen wilde controleren. Dynamo eraf, kleppendeksel eraf, bougies eruit en één voor één de kleppen controleren. De speling was na de eerste 5000 kilometer nog prima. Ik hoorde echter bij het rondslingeren van de motor een irritante tik voorin het motorblok. Ik dacht in eerste instantie aan speling in de voorste drijfstanglager. De inspectiedeksel onder de carterpan vandaan gehaald en met een zaklantaarn het hart van de motor geïnspecteerd. De drijfstanglagers zagen er prima uit maar tot mijn grote schrik bleken bij de voorste en middelste krukaslager stukjes babbit (gegoten lagermetaal) los te zitten. Om dit op te lossen moet het motorblok gedemonteerd en nieuwe lagers ingegoten worden. Op dat moment een onoplosbaar probleem.
Relaxte rijgevoel van weleer verdwenen
Ik besloot om door te rijden en in Aswan (circa 1200 kilometer verderop) - voordat we op de boot naar Soedan gingen - te kijken hoe de lagers zich hielden. De boel weer gemonteerd, olie bijgevuld en op hoop van zegen onze tocht in Egypte vervolgd. Het relaxte rijgevoel van weleer was echter wel verdwenen en bij ieder onbekend geluid vanonder de motorkap dacht ik: ‘blijven rijden jongen’.
De reis door Egypte verliep verder zonder noemenswaardige problemen, ondanks de hitte van rond de 45-50 graden overdag. Na ruim 1500 kilometer Egyptisch asfalt kwamen we op vrijdag 3 augustus in Aswan aan. Vlak naast ons hotel zat een banketbakker met een Mercedes uit 1972. Hij was zo enthousiast over onze Ford in zijn stad, dat hij spontaan zijn garage aanbood om de Ford stallen. Had ik direct een mooie plek om aan de auto te sleutelen. Het geluid van de krukas lagers was niet verslechterd, dus nu op hoop van zegen op naar Soedan.
Wil je de reisavonturen van Dirk Regter volgen, kijk dan geregeld op Autovisie.nl. Kijk voor meer informatie op www.modeltworldtour.org
© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer