En zo rijdt-ie: Opel Antara

AMSTERDAM - 

We reden rond Athene met de Opel Antara. Geen onaardige auto, maar ondanks de belofte van Europese bouwkwaliteit en dynamiek merk je toch dat hij gewoon in Korea gebouwd is.

Het zit ‘m in kleine dingetjes, dat gevoel: "heb ik hier wel een echte Opel te pakken?" De deuren van de Antara die net even te blikkerig dichtslaan, naadjes in het dashboard die net iets te ruim zijn, dat soort zaken. Van Opel zijn we na een kwaliteitsoffensief inmiddels beter gewend. Jammer, want de Duitsers zeggen wel volledig bij de ontwikkeling van de in Korea ontworpen en gebouwde SUV betrokken te zijn geweest. Voor alle duidelijkheid: de Antara deelt zijn DNA met de Chevrolet Captiva.

Opel zegt dat de Antara een stukje dynamischer is dan die genoemde Chevrolet. Hij heeft snelheidsafhankelijke stuurbekrachtiging en een anders afgestelde wielophanging. Maar dynamisch: nou nee. Je zou je bijna zorgen gaan maken over de kopers van een Captiva.

Daarnaast zien we het als een gemiste kans dat Opel de Antara enkel als vierwielaandrijver levert. De Koreaanse en Japanse concurrentie levert ook voorwielaangedreven versies van soortgelijke auto’s en daar verkopen ze er veel van.

De Antara is ongeveer 800 euro duurder dan de eerdergenoemde Captiva. Hij biedt daarvoor vierwielaandrijving, maar ook een zitrij minder. Dat betekent dat de positie van de Antara moeilijk te duiden is. Echt dynamisch of superkwalitatief voelt hij niet aan. Gokt Opel op mensen die een betere restwaarde en ander imago zoeken? Begrijp ons niet verkeerd: de Opel Antara is geen slechte auto, maar een hosannastemming bereikten we nou ook niet bepaald na onze rijervaringen in Griekenland. Een Toyota RAV4 zou hoger op onze wensenlijst staan.

 Mail

 Print