Opvallende WTCC-winnaars
Unicum op circuit Zandvoort
McLaren met Honda-motor De Superamerica is dus totaal uitverkocht, in minder dan drie maanden tijd. De productie loopt inmiddels en volgend voorjaar wordt de laatste al weer gemaakt. Zes exemplaren zijn er bestemd voor gefortuneerde Nederlanders, dus hij kan hier op termijn 'in het wild' worden gespot. Ferrari heeft afgezien van een specifiek serienummer op het dashboard, daarop wordt bij alle uitgeleverde wagens 'Limited Edition 559' gezet. "Een specifiek getal levert veel problemen op", legt pr-man Davide Kluzer uit. "De ??n wil per se nr. 27 (startnummer van de in Ferrari-kringen nog altijd mateloos populaire Gilles Villeneuve, SvB), een ander wil absoluut het exemplaar met zijn geluksgetal op het dashboard. Daar kunnen we allemaal niet aan beginnen. "
F1-schakelpeddels
De Italianen presenteerden de Superamerica deze week in het mondaine Monaco, waar de voorbereidingen voor de 63e Grand Prix (over iets meer dan een week te verrijden) in volle gang zijn. Ferrari heeft drie smaken in de haven van het prinsdom klaar staan, in traditioneel rood, antracietgrijs (een ingetogen aanrader) en (kitscherig) geel. Stuk voor stuk getooid met gerobotiseerde handbak en F1-schakelpeddels achter het stuurwiel. Bovendien opgesierd met een GTC Handling Package (meerprijs €28.078) dat bestaat uit fenomenale keramische remschijven (bijna 40 cm in diameter v??r, 36 cm achter), sportuitlaatsysteem, 19 inch lichtmetalen wielen en een sportiever afgestemde wielophanging.
De Superamerica is dus de open variant van de 575M Maranello. Hij heeft een ingenieus glazen klapdak, waarbij de mate van licht doorlaten kan worden ingesteld. 'Revocromico' heeft men dat genoemd. Met hulp van een draaiknop kan het 5,8 cm dikke dakpaneel, feitelijk twee glasplaten met daartussen een kunststof folie, in krap een minuutje licht of juist donker worden getint. De carbonconstructie scharniert in z'n geheel 180 graden achterover, waarna het op de achterklep komt te liggen. Het dak weegt precies 13,2 kg, maar de totale gewichtstoename van de SuperAmerica t.o.v. de Maranello is zo'n 60 kg, want her en der zijn verstevigingen aangebracht. Desondanks heeft Ferrari de Superamerica net zo snel weten te maken als de dichte versie, want het motorvermogen van de 5,7 liter V12-motor is met 25 pk opgeschroefd tot 540 pk. Voldoende om de nul-tot-honderd sprint in precies 4,2 tellen te laten verlopen.
Enorme souplesse
De transformatie van Maranello tot Superamerica is misschien niet de meest geslaagde ombouw in Ferrari's geschiedenis, maar door de hoog in toeren huilende twaalfpitter in het vooronder en de warme rijwind over de haardos, raak je toch in de ban van de Superamerica. En vergeet je dat het achterruitje zeker geen winddeflector is en er met gesloten dak een niet te traceren windresonantie in de auto is te horen. In het bochtige achterland van Monaco laat de Superamerica zich echter messcherp van bocht naar bocht sturen, de koets wringt nauwelijks. Noch met open, noch met gesloten dak. De souplesse van de V12 (589 Nm koppel) is enorm, niet alleen als het om acceleratie gaat, maar ook in de flaneermodus. In het traditionele fileverkeer naar Monaco, met amper 2000 toeren rijdend, sputtert het raspaardje niet tegen. De F1-bak past zich uitstekend aan het rijtempo aan. Die gerobotiseerde handbak vergt trouwens (ook weer) een investering van zo'n 10 mille, maar is elke euro meer dan waard. En dan de Superamerica zelf: die kost €201.800, maar daar komt nog €89.674 aan bpm en €38.342 btw-opbrengst voor vadertje Staat bovenop. Wat totaal op het lieve sommetje van €329.816 komt. Met eerdergenoemd GTC-pakket en F1-bak er nog bij kost hij 'amper' €368.000, dus dat banksaldo heb je ook zeker wel nodig.
De Superamerica is nu al historisch erfgoed van Ferrari. Wie hem alsnog wil hebben, zal de bolide moeten zoeken bij verzamelaars. Zeker niet voor een vriendenprijsje, want zij zullen hem alleen maar n?g duurder van de hand doen.
Voorgangers
De Superamerica draagt dezelfde naam als enkele sportwagens van Ferrari uit de jaren vijftig en zestig. Net als de nieuwste variant waren het strikt gelimiteerde uitvoeringen, gebaseerd op bestaande types met een afwijkende carrosserie en V12-motor. In eerste instantie luisterden de types naar de naam America, maar Ferrari wijzigde de naamgeving in Superamerica toen de bolides ook nog eens extra vermogen onder de kap kregen. Het vermogen varieert van 340 pk uit een 4.9 V12 tot 400 pk in de 3.9.
De eerste America verscheen in 1951 op de markt. Deze 340 America was een Spider, voorzien van een carrosserie van Touring. In totaal verlieten slechts vijf exemplaren de fabriek. Een jaar later debuteerde de 340 America. Eveneens een Spider, maar dit maal ontworpen door Vignale. De oplage bleef beperkt tot vier stuks. In 1953 zag de 342 America het levenslicht. Deze cabriolet was door Pinin Farina op papier gezet. Slechts twee stuks werden er vervaardigd. In 1954 verscheen de laatste America, de 375 Coup? Pinin Farina in een oplage van 12 stuks.
Na een jaar te hebben overgeslagen debuteerde in 1956 de eerste America met de toevoeging Super. Pinin Farina was verantwoordelijk voor het design. Van deze 410 Superamerica werden slechts 10 exemplaren vervaardigd. In 1957 bouwde Ferrari van er zes, gevolgd door een oplage van 12 in 1959. In 1960 verscheen de 400 Superamerica ten tonele. Dat was na drie 400 Superamerica’s geen coup?, maar een Cabriolet. Ferrari vervaardigde slechts 11 stuks.
© 1996-2013 TMG Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Gebruiksvoorwaarden | Privacy | Cookies | Cookie-voorkeuren | Disclaimer