De medeweggebruiker als risicofactor

Na een introductie over wat nu eigenlijk schade is: alleen ongevallen met financiële consequenties, of ook kleine “gebruiksschades” en bijna ongelukken, vraag ik de aanwezigen altijd naar belangrijke risicofactoren voor het ontstaan van schade. En tien tegen één dat naast oorzaken zoals vermoeidheid, bellen, haast of het weer ook de medeweggebruiker wordt genoemd als ongevalverhogende factor. En op het eerste gezicht lijkt dat niet zo vreemd. Als je goed oplet zie je in het verkeer tal van voorbeelden van riskant gedrag van medeweggebruikers: al bellend slingerend links blijven rijden op de snelweg, afgeleid door een gesprek met een passagier blijven staan als het verkeerslicht op groen springt of ’s avonds op de fiets zonder licht tegen het verkeer in rijden. Alleen, er is hierbij wel iets eigenaardigs aan de hand en dat is dat uzelf ook medeweggebruiker bent. Ook u vertoont op zijn tijd riskant gedrag, alleen bent u zich dat vaak niet bewust. Dat heeft ermee te maken dat uw verkeersgedrag voor een groot deel routinegedrag is, gedrag waarbij u niet constant uw aandacht erbij hebt. Misschien hebt u wel eens van die momenten waarbij u denkt “hé, ben ik hier al”. Typisch een voorbeeld dat u een tijdje op de automatische piloot hebt gereden, zonder zich al te veel op het verkeer te hebben geconcentreerd. Meestal resulteert dit niet direct in ongevallen of schade. Alleen is de kans groot dat uw medeweggebruikers wel hebben gemerkt dat u er even niet met het hoofd bij was. Misschien hebben ze u er zelfs wel op gewezen door hand- of lichtsignalen.

Dus het klopt dat de medeweggebruiker een belangrijke risicofactor is in het verkeer. Maar alleen als u bereid bent uzelf ook als medeweggebruiker te zien… Overigens zou ik u niet aanraden uw afgeleide medeweggebruikers te wijzen op hun riskante gedrag. Vaak wordt deze hulp niet gewaardeerd en kan het zelfs aanleiding zijn voor verkeersagressie. Ook een belangrijke risicofactor.

 Mail

 Print