Ouders krijgen spreekrecht

Een aantal betrokken ouders heeft via advocaat Richard Korver verzocht om het spreekrecht uit te oefenen. De advocaten van Robert M., Tjalling van der Goot en Wim Anker, hebben zich hiertegen verzet, omdat de wet zich hiertegen zou verzetten.

Buitengewoon

De Amsterdamse zedenzaak is volgens de rechtbank zo buitengewoon dat strikte naleving van de wet een ongewenste situatie oplevert. De slachoffers in de zedenzaak zijn te jong om zelf het woord te kunnen voeren en mogen zich daarom door een van de ouders laten vertegenwoordigen. Zij kunnen ingaan op de lichamelijke en geestelijke gevolgen van het misbruik voor hun kind, maar ook op de impact op de directe omgeving, zoals het gezin. Ouders die niet willen spreken, kunnen een schriftelijke slachtofferverklaring indienen.

Ouders hoeven niet in het openbaar te spreken - de rechtbank sluit bij die gelegenheid de deuren. Dat zal ook gebeuren bij andere, nog nader te bepalen onderdelen van het delicate proces.

De uitspraak van de rechtbank kan ook gevolgen hebben voor de rechtszaak tegen Amstelvener Flóvin O, die met M. een baby zou hebben misbruikt. De rechters die zijn zaak behandelen, gaven donderdagochtend al aan rekening te zullen houden met de uitspraak in de zaak tegen M. en Van O.

'Heel blij'

De ouders zijn blij met het spreekrecht dat ze krijgen. „De rechter geeft een ruime uitleg aan het begrip spreekrecht en daar zijn we heel blij mee”, zei advocaat Mariëlle van Essen, die met kantoorgenoot Richard Korver de belangen van de ouders behartigt. Ze kon nog niet aangeven hoeveel ouders volgend jaar gebruik zullen maken van het spreekrecht.

Van Essen was minder te spreken over de beslissing van de rechtbank om het proces zoveel mogelijk in de openbaarheid te behandelen. Korver en Van Essen hadden gepleit voor een compleet gesloten zitting om de privacy van de slachtoffers te garanderen. „Dat wordt straks balanceren in deze omvangrijke en complexe zaak en dat is niet wenselijk. We betreuren de uitspraak van de rechtbank om openbaarheid zwaarder te laten wegen dan de privacy van de slachtoffers”, zei Van Essen.

De advocaat van de ouders kreeg nog een teleurstelling te verwerken. De rechtbank besloot tegen haar wil dat de ouders geen afschrift krijgen van de psychologische rapportages die het Pieter Baan Centrum over M. en Van O. maakte, omdat de rapporten teveel privacygevoelige informatie over de verdachten bevatten en mogelijk in verkeerde handen terechtkomen. Van Essen: „De rechtbank heeft in het voordeel van de verdachten beslist en daar zijn we het niet mee eens. Een afschrift kan ook jaren later nog goed van pas komen voor hulpverleners die dan wellicht de slachtoffers behandelen.”

'Tricky en gevaarlijk'

Tjalling van der Goot, een van de advocaten van Robert M., vindt het „tricky en gevaarlijk” dat de rechtbank vooruitloopt op toekomstige wetgeving over het spreekrecht in het strafproces van ouders van jonge slachtoffers. „Ik vind het op zijn zachtst gezegd opmerkelijk dat toekomstige wetgeving wordt gebruikt om huidige, bestaande wetgeving te interpreteren”, aldus de raadsman.

Van der Goot zei zich ondanks zijn bezwaren neer te leggen bij de beslissing van de rechtbank. Hij had donderdag ook reden tot vreugde: de rechtbank bepaalde dat een psycholoog en een psychiater het onderzoek naar M. in het Pieter Baan Centrum (PBC) tegen het licht moeten houden. Van der Goot had om dit onderzoek gevraagd omdat M. iedere medewerking aan het PBC-onderzoek heeft geweigerd.

Toch kwamen de deskundigen daar tot conclusies en het advies M. langdurig naar een tbs-kliniek te sturen. De twee nieuwe onderzoekers moeten uitzoeken of het PBC op een wetenschappelijk verantwoorde manier tot deze slotsom heeft kunnen komen.

Justitie vervolgt M. voor ernstig misbruik van tientallen zeer jonge kinderen. De inhoudelijke behandeling, die enkele weken zal duren, begint op 12 maart volgend jaar. In een aanzienlijk aantal gevallen heeft M. films of foto's gemaakt van het misbruik. Het Openbaar Ministerie (OM) maakt een selectie van dit materiaal, die de rechtbank in de loop van het proces zal bekijken. Ook dit gebeurt achter gesloten deuren, maar daarbij gaat de rechtbank nog een stap verder: de rechters zullen de beelden op een nog aan te wijzen locatie zien, buiten de zittingszaal. Dit om ieder risico te vermijden dat er iets van het materiaal naar buiten komt.

 Mail

 Print