Jaqueline Kramer speelt Jacqueline Cramer parten

Maar dat haar idealisme uit die periode haar in politieke problemen zou brengen, had niemand begin vorig jaar kunnen vermoeden. Prof.dr. J.M. Cramer, de nieuwe PvdA-bewindsvrouw voor milieubeleid, had haar sporen vooral verdiend als hoogleraar milieumanagement. Ook was ze voor haar komst naar Den Haag commissaris bij Shell en kroonlid van de Sociaal-Economische Raad. Het leek ondenkbaar dat iemand met zo’n staat van dienst zich zou moeten verantwoorden als gewezen rebel uit de jaren ’80. Tot Jaqueline Kramer opdook.

De onthulling had op geen ongelukkiger moment kunnen komen. In de nieuwsluwe zomermaanden was GroenLinks-Tweede Kamerlid Wijnand Duyvendak zo onverstandig de aandacht te vestigen op zijn verleden als redactielid van het krakersblad Bluf!. Dat had in 1985 vertrouwelijke plannen voor nieuwe kerncentrales gepubliceerd die gestolen waren bij het ministerie van Economische Zaken. Om publiciteit te verwerven voor een boek over zijn actiejaren maakte Duyvendak bekend dat hij zelf ook had meegedaan aan die inbraak.

De onthulling bracht de GroenLinks-politicus zo in opspraak dat hij zich nog geen twee weken later gedwongen zag zijn Kamerlidmaatschap neer te leggen. De kranten stonden opeens vol over de jaren ’80, de tijd waarin buitenparlementaire acties veel minder omstreden waren dan tegenwoordig.

De media roken nu bloed. Had ook minister Cramer misschien nog wat uit te leggen over haar actieverleden? Nee hoor, glimlachte de bewindsvrouw desgevraagd. Zij was altijd keurig binnen de wet gebleven. “Ik loop hier heel relaxed rond.”

Maar enkele dagen later wist NRC Handelsblad een advertentie op te duikelen uit juni 1986 waarin 178 personen hun steun uitspraken voor de gewraakte publicatie van gestolen documenten in Bluf! Tot de ondertekenaars behoorde ook voorzitter Jacqueline Cramer van Milieudefensie.

De minister reageerde “zeer verbaasd”. Ze kon zich niet herinneren, en zich ook totaal niet voorstellen, dat ze toestemming had gegeven voor het plaatsen van haar naam onder de advertentie. Haar belangrijkste verdedigingslinie: zowel haar voor- als haar achternaam was daarin foutief gespeld als Jaqueline Kramer.

Maar lang niet iedereen was overtuigd. Het fout spellen van namen was in actiekringen in de jaren ’80 schering en inslag, wisten oudgedienden zich te herinneren. En als Kramer ten onrechte in de advertentie was genoemd, waarom had ze destijds dan niet aan de bel getrokken?

Hoewel de affaire volgens premier Jan Peter Balkenende “erg opgeblazen” wordt, kan ze Cramer nog flink parten spelen. De PvdA-bewindsvrouw (geboren in Amsterdam op 10 april 1951) heeft de hooggespannen verwachtingen bij haar aantreden tot dusver toch al niet kunnen waarmaken.

Vooral in de eerste maanden van haar ministerschap opereerde ze vaak onhandig. Zo kondigde ze in mei vorig jaar aan de gloeilamp in de ban te willen doen ten koste van de spaarlamp, maar na kritiek uit de Kamer moest ze daarop ijlings terugkomen. “Een forse politieke uitglijder”, oordeelde toenmalig Kamerlid Duyvendak.

Afgelopen voorjaar gingen er zelfs geruchten dat PvdA-leider Wouter Bos Cramer zou willen vervangen omdat ze niet uit de verf kwam. Zo’n vaart bleek het niet te lopen, maar Cramer kreeg wel mediastrateeg Dig Istha naast zich als ’troubleshooter’.

 Mail

 Print