• Premium
  • Binnenland
  • Buitenland
    • De Oekraïne-crisis
  • Gezond
  • Weer
  • Verkeer
  • Horoscoop
  • Strips
  • TV
  • Specials
Zoeken
  Zoeken met  
16.8 °C
ONO4
 
files 148
204 km.
euro95
diesel
1,821
1,499
 
 
 
 
Exclusieve artikelen van de Telegraaf redactie
Jeroen Schouten Foto: Frans Paalman
wo 05 dec 2012, 05:30
|
lees voor

Vrijwilligers leggen fluit en vlag neer

door Gijsbert Termaat

Voor honderden vrijwilligers is de grens bereikt na het afgrijselijke incident, waarbij grensrechter en voetbalvader Richard Nieuwenhuizen door drie pubers werd doodgetrapt. Zij fluiten en vlaggen niet meer en stoppen met hun geliefde hobby uit angst ook het slachtoffer te worden van niet te temmen voetbalvandalen.

„Als je het niet voor jezelf doet, doe het dan voor mij en de kinderen.” Jeroen Schouten vertelt dat zijn vrouw, zeker na afgelopen weekend, wil dat hij per direct met zijn hobby stopt. „Ze vindt het niet meer verantwoord. En ik kan haar geen ongelijk geven, want onlangs floot ik als KNVB-scheidsrechter de wedstrijd Nieuw-Sloten A1-Sporting Almere A1, die ik bij een stand van 0-0 na 39 minuten heb moeten staken in verband met een massale vechtpartij, waar spelers elkaar tot bloedens toe sloegen. De politie moest er aan te pas komen om de boel te sussen, maar ik was in mijn scheidsrechterskloffie al naar mijn auto gerend en weggereden uit angst dat de woede zich op mij zou richten…”, aldus Schouten.

Hij slikt en zegt dat de daders uiteindelijk voor negen tot achttien maanden werden geschorst en volgend jaar al weer op de velden zullen staan. „Dezelfde voetballers met het korte lontje. Ik ben na het incident weer gewoon gaan fluiten, eigenlijk zonder nadenken. Tot mijn vrouw mij de spiegel voorhield en me duidelijk maakte dat ik geluk heb gehad bij Nieuw-Sloten. Ik stop dan ook. Ja, met pijn in mijn hart.” Karakterstoornis„

Ik laat me mijn hobby niet afpakken door gasten met een karakterstoornis”, zegt arbiter Hein van Kasbergen. „Ik beleef zo veel plezier aan het spelletje dat ik ze dat niet gun. Ik ben 64 jaar en fluit al vanaf mijn 26e. Natuurlijk vind ik het vreselijk dat ons voetbal door agressief gedrag van een kleine groep veel negatieve aandacht krijgt. En dat terwijl onze sport alle standen en kleuren van de maatschappij juist moet samenbrengen.”

Vader Peter Maneschijn in Amsterdam vlagde jaar in, jaar uit wedstrijdjes van zijn zoon. Maar naarmate hij ouder werd, nam ook de verbale agressie toe. Niet alleen van ouders langs de lijn, maar ook van spelertjes. „Echt onvoorstelbaar wat een 12-jarige je toe durft te wensen ten overstaan van volwassenen die niet ingrijpen. De meest ernstige ziekten en zelfs durven dreigen dat ze wel even een oudere broer met vrienden zullen optrommelen. Mijn zoon voetbalt niet meer, omdat de corrigerende vinger ontbreekt. Hij zit nu op rugby en geloof het of niet, daar wordt keihard getackeld maar is iedereen fair.’’