Tarin Kowt krijgt bieb van schroot

TARIN KOWT - In het centrum van Tarin Kowt in Uruzgan wordt dezer dagen de laatste hand gelegd aan een heuse openbare bibliotheek die in drie maanden is verrezen. Het gebouw, dat 15.679 euro kostte, is betaald met oud ijzer van de militaire basis Kamp Holland en de verkoop van lokaal geproduceerde T-shirts aan militairen.

In het centrum van Tarin Kowt in Uruzgan wordt de laatste hand gelegd aan de openbare bibliotheek. Foto: ANP

De bieb wordt over een paar weken officieel geopend. Hij is bedoeld voor kinderen, volwassenen en heeft een gescheiden ruimte voor vrouwen. Binnen is niet alleen literatuur te vinden, er zijn ook school- en studieboeken.

De bibliotheek is een initiatief van de vorig jaar opgerichte Nederlandse Foundation Education Afghan Child, vertelt Abdullah Temori. „Het schroot van de militairen werd opgehaald door het bedrijf dat de vuilafvoer en schoonmaakdiensten op Kamp Holland verzorgt.” Om de opbrengsten van de verkoop van het oud ijzer voor de bibliotheek te gebruiken is op voorstel van de stichting het contract met dat bedrijf gewijzigd. „Nu wordt het oud ijzer opgehaald door een lokale aannemer.”

De door twee Afghaanse Nederlanders en een Groninger opgerichte stichting had vorig jaar met donaties een schoolbibliotheek gebouwd in de noordelijke provincie Baghlan en keek naar mogelijkheden ook in Uruzgan iets te doen voor het onderwijs. Temori: „Maar wij wilden niet de plannen en verantwoordelijkheden van de Afghaanse overheid in Kabul doorkruisen.” Die werkt aan een landelijk programma om scholen te bouwen waar ook de Nederlandse overheid aan meebetaalt.

Daarom besloot de stichting tot het bouwen van een openbare bibliotheek. Er volgde overleg met de Afghaanse overheid, het Nederlandse provinciaal reconstructieteam (PRT), de ontwikkelingsspecialist op Kamp Holland en een aannemer. Het PRT betaalde mee aan de boeken (1334 euro) en de inrichting (3334 euro). De verkoop van T-shirts aan militairen leverde 445 euro op. „Het helpt dat wij zelf Afghaan zijn en de taal, cultuur en lokale gevoeligheden kennen”, zegt Temori. „Omdat wij zelf contacten onderhouden met de aannemer en betrokken partijen, blijven de uitvoeringskosten laag en blijft er niets aan de strijkstok kleven.” Bovendien is overleg met betrokkenen makkelijker. Binnen een paar weken had de stichting een locatie, een bouwtekening en steun van de lokale partijen en kon het werk beginnen.

Het ging allemaal sneller dan de meisjesschool die Save the Children in een gehucht buiten de stad wil bouwen met de ruim twee ton die de ouders van de overleden militair Timo Smeehuijzen hebben ingezameld. Maar dat is ook ingewikkelder, vertelt een woordvoerster. De bouwplannen zijn klaar. Er is steun van de Afghaanse overheid, de dorpsraad en de lokale geestelijk leider. Maar er zijn nog problemen met de eigendomsrechten van de grond. Bovendien zijn er nog tegenstanders van meisjesonderwijs in het gebied. „Het is een kwestie van geduld.”

Abdullah Temori en zijn vrienden broeden ondertussen alweer op nieuwe plannen.