'Geen deskundige denkt nog dat Louwes onschuldig is'

Ernst Louwes

De Deventer oordzaak is „een veelbesproken, maar opgeloste moordzaak”, schrijf je. Velen twijfelen over die laatste kwalificatie. Waarom jij niet? „Omdat de feiten geen ruimte laten voor twijfel. Alles wat ik in mijn onderzoek ben tegengekomen was belastend voor de veroordeelde, Ernest Louwes, en ontlastend voor de klusjesman. Er is niet één onpartijdige strafrechtsdeskundige die nog denkt dat Louwes onschuldig is. Alle andere theorieën zijn gebaseerd op halve aannames, hele leugens en pseudowetenschappelijke prietpraat.”

In de eerste fase van het onderzoek zijn ernstige fouten gemaakt. Wat valt justitie het meest aan te rekenen? „Dat men niet een magistratelijk, waarheidsvindend onderzoek heeft gedaan. In plaats daarvan heeft men, toen Louwes eenmaal als verdachte in beeld was, alles op alles gezet het bewijs aan hem te koppelen. Het OM heeft toen zijn magistratelijke taak volkomen uit het oog verloren en verkwanseld. Bij de eerste veroordeling was er dus daadwerkelijk sprake van een justitiële dwaling.”

Maurice de Hond orkestreerde een niet eerder vertoonde mediacampagne, met klusjesman Michaël de Jong en zijn vriendin als middelpunt tegen wil en dank. Waarom zijn De Hond en zijn geestverwanten zo ontzettend ver gegaan? „Ik denk dat hij in alle oprechtheid aan de zaak is begonnen, dat hij echt dacht dat er een onschuldige man vastzat. Door echter de keuze te maken iemand anders publiekelijk als dader aan te wijzen, kon hij op zeker moment niet meer terug. Het werd toen alles of niets, de enige optie voor hem was vol te houden. De Hond doet zich voor als onbaatzuchtige, integere strijder tegen onrechtvaardigheid, maar juist op het gebied van integriteit en rechtvaardigheidsgevoel heeft hij alle fatsoensgrenzen overschreden. De Hond is veroordeeld wegens smaad jegens de klusjesman, dus hij is inmiddels een veroordeelde misdadiger, die geen enkel berouw voor zijn slachtoffers toont.”

De veroordeelde, Ernest Louwes, gelooft dat er met het nieuwe bewijs - het DNA-onderzoek - is gefraudeerd. Is het ondenkbaar dat justitie de fouten wil afdekken, om gezichtsverlies in deze geruchtmakende zaak te voorkomen? „Nee, ondenkbaar is het niet. Sterker nog: het gebeurt. Maar in deze zaak moet je niet alleen naar het nieuwe DNA-bewijs kijken maar naar het totaal. Het is allemaal belastend voor Louwes. Neem bijvoorbeeld het 'dagboek' dat Louwes in de gevangenis heeft bijgehouden. Dat roept op zijn minst grote vragen op over zijn handelwijze rond het testament van de weduwe en het doet zijn alibi wankelen. Justitie heeft in het herzieningsproces volmondig erkend dat zij in eerste instantie de fout is ingegaan. Men had Louwes toen zonder verder gezichtverlies kunnen laten gaan, er viel niets in een doofpot te stoppen, daar was geen enkele reden voor.”

Er loopt momenteel nog een onderzoek naar twee anonieme, handgeschreven briefjes, die een rol lijken te spelen in de zaak. Maurice de Hond en een aantal anderen denken dat justitie ook in het onderzoek naar deze briefjes heeft gesjoemeld. „Die briefjes zijn volkomen irrelevant. Ze zijn van geen enkele invloed geweest op de veroordeling van Louwes. Daarom ga ik er verder niet op in.”

Tweet

 Mail

 Print