'Yeti valt vrouw aan'

door onze redactie

Stripheld Kuifje is nog naar hem op zoek geweest in de Himalaya. Sir Edmund Hillary vond zijn vermeende voetsporen in de sneeuw tijdens de beklimming van de Mount Everest. Tjalling Halbertsma (39) ging op zoek naar meer yeti-jagers en schreef daar een boek over. Hij kwam niet alleen thuis met spannende verhalen

Tjalling Halbertsma (39) is sinds 1999 media- en campagneadviseur van de president van Mongolië, Nambar Enkhbayar. Hij kent het Centraal-Aziatische land als zijn broekzak. Net als het kantoor van de president waar zijn zoektocht begon. "Daar las ik in 2001 in een serieuze Mongoolse krant een klein bericht met de kop 'Yeti valt vrouw aan'. Het ging over een rijschoolinstructrice die in een afgelegen district in West-Mongolië tijdens een wandeling was aangevallen door een yeti", vertelt Halbertsma. Door veel geluid te maken wist de vrouw te ontkomen aan haar grote, gespierde en harige belager. Halbertsma las het bericht met de nodige scepsis. Totdat een medewerkster van de president, geen domme meid, hem bezwoer: 'Maar het is wel waar'. De speurtocht was begonnen. "Cryptozoölogie houdt zich bezig met het zoeken naar levende exemplaren van diersoorten die we alleen van fossielen kennen, zoals dinosauriërs, of dieren die alleen in legendes en anekdotes voorkomen", aldus Halbertsma. "Het is een pseudowetenschap." Hoewel "Je kunt niet met honderd procent zekerheid zeggen dat alle beesten die op aarde leven ook zijn ontdekt. Neem bijvoorbeeld de coelacant. Een vis waarvan we alleen de versteende fossielen kenden en waarvan we dachten dat hij miljoenen jaren geleden was uitgestorven. Totdat een paar jaar geleden vissers in de Comoren een levende coelacant in hun netten hadden gevangen. En in regenwouden worden met enige regelmaat door serieuze wetenschappers dieren ontdekt die de lokale stammen al lang kenden."

Bijl
En zo duiken er sinds mensenheugenis ook in Aziatische landen verhalen op over een harig, tweebenig mensachtig wezen dat hoog in de bergen leeft. "In Tibet en Nepal noemen ze hem yeti, in Mongolië almas en in China yeren", vertelt jurist, antropoloog en China-kenner Halbertsma, die Chinese letterkunde heeft gestudeerd in Leiden. Hij ging op zoek naar en sprak met ooggetuigen van ontmoetingen met yeti's. Zo vond hij een Chinese meubelmaker wiens bijl zou zijn gestolen door de verschrikkelijke sneeuwman. "Na een dutje onder een boom in de bergen was zijn bijl weg. Hij zocht en vond een yeti die de bijl had meegenomen. De man had helaas geen fototoestel om de ontmoeting vast te leggen." De vrouw uit het krantenbericht waar zijn zoektocht allemaal mee begon, vond Halbertsma niet. Ze bleek te zijn verhuisd.

De ooggetuigenverslagen vertonen volgens Halbertsma grote overeenkomsten. "De yeti's zijn allen zwaar behaarde wezens, behalve in het gezicht, de handen en voeten, gespierd en een meter of drie groot."

Geheim
Er is volgens Halbertsma in het verleden door biologen en antropologen van naam veel serieus wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de yeti. ,In de Sovjettijd in de jaren '50, '60 en '70, deed een uiterste geheime commissie in Mongolië onderzoek. Het zou volgens hen mogelijk gaan om een nog levend exemplaar van een neanderthaler. Ik kreeg inzage in de geheime KGB-dossiers. Helaas, ook hier ontbreekt hard wetenschappelijk bewijs." Ook het toonaangevende Britse medische tijdschrift The Lancet besteedde in artikelen aandacht aan de verschrikkelijke sneeuwman. Halbertsma: "Samengevat: als hij zou bestaan, kan deze primaat dan leven in het karige hooggebergte waar maar weinig voedsel is te vinden Het antwoord was 'vermoedelijk niet, maar we weten het niet helemaal zeker'." Van de gepensioneerde directeur van het Chinees nationaal natuurhistorisch museum in Peking kreeg Halbertsma een ruim 25 centimeter lange rode haar van een vermeende yeti. "Voor het doen van onafhankelijk forensisch onderzoek in Nederland. Tot nu toe hebben wetenschappers van de Universiteit Leiden na dna-onderzoek de haar niet met zekerheid kunnen koppelen aan een bestaand bekend beest. De haar was te beschadigd om er een betrouwbaar dna-profiel uit te vissen."

Bestaat de yeti nu wel of niet Halbertsma glimlacht. "Ook al is er nog geen onomstotelijk wetenschappelijk bewijs gevonden van zijn bestaan, in Mongolië bestaat de yeti absoluut. Hij leeft onder de mensen, ze zien hem, spreken over hem. Hij maakt deel uit van de cultuur. Dat is voor mij genoeg. Het ontbreken van wetenschappelijk bewijs van zijn bestaan, is nog geen bewijs dat de yeti niet bestaat."

'Yeti Jagers: het verborgen onderzoek naar de Wilde Mens' ligt vanaf volgende week in de winkel, uitgeverij Hollandia-Dominicus, isbn 978 90 6410 461 9.

SITEMAP

Lifestyle:
Vrouw
Horoscoop
Gratis spelletjes
Puzzel
Financieel:
DFT
OverGeld
MijnBedrijf
WUZ:
Wat U Zegt

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer