AIVD wiste eigen tapes

De verdwenen tapes betreffen heimelijke opnamen die een AIVD-medewerker maakte van een gesprek met Goudswaard op 18 maart 2008. De op een zijspoor gezette korpschef ontkent stellig de aan hem toegeschreven uitlatingen, zoals de AIVD'er die op papier presenteerde. Toen hij vernam van de stiekeme geluidsopnamen, eiste hij de geluidsdrager op. Bij onderzoek van de memorecorder en een usb-stick door het Nederlands Forensisch Instituut, bleken de gesprekopnamen "verdwenen".

AIVD-stick ineens leeg

Het door de AIVD wissen van geheime opnamen, maakt het voor korpschef Goudswaard moeilijk om zijn gelijk aan te tonen in zijn strijd tegen de dienst. Hij wilde met de tapes aantonen dat zijn kritiek op het gespreksverslag juist was.

De onderzoekers van het NFI konden de gesprekken niet meer achterhalen, maar nog wel vaststellen dat de bestanden op 30 januari 2009 waren gewist, nadat duidelijk was geworden dat de AIVD-stick moest worden onderzocht. De AIVD stelde eerder, na een verzoek van Goudswaard om de opnamen, dat de "kwaliteit dermate slecht was" dat deze niet konden worden gebruikt.

Roddels

In een brief over de usb-stick schrijft de dienst dat op het geheugen van de voicerecorder en de usb-stick evenmin bestanden aanwezig bleken waaruit een bruikbare geluidsopname "gereconstrueerd" kan worden. De voormalige korpschef voert momenteel een proces tegen de geheime dienst. Hij stelt dat de AIVD zich in zijn onderzoek heeft laten leiden door "oncontroleerbare roddels over zijn privéleven", aldus advocaat Van Hecke. De AIVD weigerde de korpschef een verklaring van geen bezwaar, die noodzakelijk is voor de topfunctie binnen de politie. De politiechef werd door anonieme informanten beschuldigd van relaties met een collega of meer collega's - hetgeen hij pertinent ontkent. Omdat hij hier niet "open" over verklaarde, kwam hij niet door de screening van de AIVD. Goudswaard heeft via zijn advocaat alle vrouwelijke collega's uit zijn voormalige werkomgeving verklaringen laten afleggen. Zij ontkennen allen dat zij een affaire met hem hebben gehad. Van Hecke: "Informanten die door de AIVD zeggen te zijn gehoord, ontkennen ten stelligste dat zij dergelijke dingen hebben gezegd. Maar de dienst wil zelfs niet toegeven dat men met hen heeft gesproken. Die mensen krijgen te horen: Wij kennen u niet."

De dienst heeft onlangs erkend dat de heimelijke opnamen niet hadden mogen worden gemaakt. "Deze handelwijze wordt door mij als onbehoorlijk en tevens in strijd met de interne werkwijze gekwalificeerd", schrijft het plaatsvervangend hoofd van de AIVD, J.C. Goet.

Bedreigd

Tegen de bewuste medewerker zijn stappen ondernomen. "Derhalve heb ik besloten de veiligheidsonderzoeker disciplinair te straffen." De AIVD stelt dat aan het verslag van de medewerker echter niet hoeft te worden getwijfeld. De handelwijze zou niets afdoen aan de "nauwgezetheid en de uitkomst" van het onderzoek. Ook blijkt uit onderzoek naar het AIVD-optreden van een ambtelijke commissie van toezicht dat een van de informanten door de AIVD is bedreigd. Deze commissie - niet te verwarren met de toezichtcommissie uit de Tweede Kamer - oordeelt overigens mild over het optreden van de geheime dienst. De gewiste opnamen en de bedreigde informant worden slechts in voetnoten van een rapport vermeld.

De voormalige korpschef van Zeeland zit sinds zijn gedwongen aftreden in 2008 thuis, met behoud van zijn salaris. "Hij werkt nu in een bejaardentehuis als vrijwilliger om zich nuttig te maken voor de samenleving", zegt zijn raadsman.

De zaak van Goudswaard tegen de AIVD komt woensdag voor de bestuursrechter. Volgens zijn advocaat kan de handelwijze van de AIVD niet door de beugel van het Europese recht. "De Europese regels schrijven voor dat iemand recht heeft op wederhoor. Goudswaard kan zich niet verdedigen tegen de aantijgingen, omdat alle informatie als staatsgeheim wordt bestempeld."

De AIVD stelt dat hij het proces met vertrouwen tegemoet ziet.

Het EK-abonnement, 6 weken € 20,-!