Fortuin voor Pims Peuk

Sandra is dolgelukkig met haar aanwinst Foto: Marcel van Hoorn

Voor het astronomische bedrag van maar liefst €882 en zestig cent wisselde het zelfgedraaide saffie van eigenaar. Maar dan heb je ook wat! "Ik weet het, je kunt er aardig wat sloffen peuken voor kopen, maar ik móést dit item gewoon hebben. Ik rook zelf ook, maar het ging me vooral om het feit dat ik iets van Pim in huis heb. Hij zei altijd: 'Ik denk wat ik zeg en ik doe wat ik zeg.' Nou, zo ben ik ook", zegt Sandra trots op haar nieuwe aanwinst.

Om vanuit het verre Limburg nou helemaal naar het dodelijk saaie industrieterrein in Nijmegen te karren, waar veilinghuis Hessink zaterdag de inboedel van 'professor Pim' onder de hamer bracht, dat ging Sandra Rosenboom wat te ver. "Dus heb ik telefonisch geboden. Maar het ging hard hoor, met dat sigaretje! Binnen tien minuten stond de teller al op zeshonderd euro."

Maar Sandra legde zich er niet bij neer. Ze moest en zou Pims peuk hebben, dus betaalde ze zonder blikken of blozen het enorme bedrag. "Het allerlaatste sigaretje wat hij op de ochtend van 6 mei 2002, de dag dat hij werd vermoord, heeft opgerookt. Heel bijzonder." Er zit zelfs een certificaat van echtheid van Pims huishoudster bij, zodat eenieder kan zien dat dit een echte Pimpeuk is. Want je zult toch maar per ongeluk zo'n hoog bod hebben uitgebracht en het saffie blijkt doodleuk van Fortuyns chauffeur te zijn...

Ook kocht de Heerlense twee schilderijen van Pim. Een doek van Martin van Bree waarop de vermoorde politicus is afgebeeld met zijn twee hondjes Kenneth en Carla. En ik heb het doek 'Blauw hondje' gekocht, dat hij in 1996 zelf heeft geschilderd."

Tot slot kocht Rosenboom ook nog een beschilderde haan. In totaal hebben we zo'n 1600 euro gespendeerd. "Of ik vaker spullen van overleden mensen koop? Nou nee, aan Michael Jackson bijvoorbeeld zou ik nog geen vijf cent uitgeven. Maar van Pim wilde ik per se wat hebben. De manier waarop hij het altijd bracht, sprak me enorm aan. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Geert Wilders, kwam Fortuyn altijd met oplossingen aandragen. Geert niet, die schreeuwt alleen maar. Pim was veel beschaafder. Toen hij vermoord werd op het Mediapark, was ik diepbedroefd. Ik dacht meteen: dit is het einde! Maar toch, zijn gedachtegoed leeft voort onder vele Nederlanders, waaronder ik. Dus toen ik hoorde van die veiling dacht ik meteen: daar wil ik ook wat van hebben."

Toch vindt Sandra dat alle spullen gewoon in Rotterdam hadden moeten blijven. "In zijn huis ja, het Palazzo di Pietro in Rotterdam. Zonde dat alles nu is geveild, en dus versnipperd raakt. Maar misschien dat wij als kopers ooit alles nog weer 's bij elkaar kunnen brengen."

 Mail  Print

Plaats op: