'AIVD is zo lek als een mandje'

Volgens de geheime dienst heeft N. op grote schaal en langdurig ongeoorloofd rondgeneusd in AIVD-databanken voor privédoeleinden. Maar de geheim agent beweert dat hij de AIVD juist een dienst heeft bewezen door de ernstige systeemfout intern aan te kaarten. De AIVD-medewerker van Joegoslavische afkomst ontdekte het computerlek tijdens een regulier AIVD-onderzoek tegen een Pakistaanse terreurverdachte. Bij dit onderzoek naar diens telefoonverkeer ontdekte N., werkzaam bij de inlichtingendienst buitenland met kennis op het gebied van telecommunicatie, zijn persoonlijke gsm-telefoonnummer in de lijsten 'verdachte nummers'.

Via hetzelfde computerlek ontdekte de geheim agent tot zijn ontsteltenis óók dat zijn eigen dienst een onderzoek tegen hem had ingesteld. "Ik was geschokt dat aan mijn integriteit werd getwijfeld, terwijl ik voor diezelfde dienst juist enorme risico's had genomen", aldus N. "En als ik dan zo onbetrouwbaar was, waarom benaderde de AIVD dan mijn vrouw om óók te gaan werken voor de dienst?"

Achterdeurtje

Volgens de AIVD sloeg de geheim agent niet onmiddellijk groot alarm bij zijn superieuren over de vondst van het 'achterdeurtje' in het computersysteem. In plaats daarvan zou hij gedurende vijf dagen, verspreid over ruim twee maanden, urenlang de zoeksystemen hebben bevraagd, onder meer over zijn eigen telefoonnummers, vast én mobiel, maar ook die van familieleden, vrienden en kennissen. Op de dag dat hij het lek ontdekte, maakt N. volgens de AIVD 3,5 uur onafgebroken gebruik van het computerlek om rustig rond te neuzen. Pas twee maanden láter, nadat hij eerst op vakantie was gegaan en nog eens vier keer gebruik had gemaakt van het lek, meldde hij de kwestie bij de interne dienst belast met integriteitsbewaking. Vanwege die privézoekopdrachten wil de AIVD N. ontslaan. Hij zou ongeschikt zijn voor zijn functie, omdat hij 'onverantwoord lang' gewacht heeft met de melding dat het systeem lek was.

Complottheorieën

Daarbij speelt volgens de dienst tevens dat N. zwelgt in allerlei complottheorieën, waarover hij een merkwaardig logboek zou hebben bijgehouden. De dienst wil ook van hem af omdat N. gepoogd heeft de AIVD te gebruiken voor het verkrijgen van een verblijfsvergunning in Nederland voor zijn vader. Toen de AIVD medewerking hieraan weigerde, zou N. dreigende taal hebben uitgeslagen. Die dreigementen waren reden voor de dienst om N. scherp in de gaten te houden en zijn interne computergedrag regelmatig te onderzoeken. Al eerder werd N.'s integriteit intern onderzocht door de AIVD vanwege geruchten over diens financiën. De AIVD stelt dat N. met allerlei fantasieverklaringen strooit om te camoufleren dat hij bewust de databanken bevroeg voor privédoeleinden. "Als hij zo bezorgd was over het computerlek en de info over zijn geheime activiteiten, waarom stelde hij dan niet alles in het werk om dit aan te kaarten en wachtte hij ermee tot ná zijn vakantie?" schamperde advocaat mr. D. den Hertog namens de AIVD.

 Mail

 Print