Moeder wil zeilster Laura niet laten gaan

Foto: ANP

„Als het aan mij ligt, zou ik Laura niet laten gaan. Klaar”, zegt Babs Müller in de Volkskrant. „Het breekt mijn hart dat ik hierdoor misschien het contact met mijn dochter verlies. Ik heb nog nooit in mijn leven zo'n moeilijk besluit moeten nemen. Maar ik moet de gevolgen van mijn beslissing accepteren. Ik heb liever een levende dochter die ik nooit meer zie, dan een dode dochter.”

Müller denkt dat haar dochter de reis technisch aankan. „Ze kan zeilen als de duivel. Dat is het probleem niet.” Maar ze ziet wel problemen in de derdewereldhavens en in de psychische druk van het alleen zijn op zee. „Het belangrijkste van alles is: in mijn ogen is ze gewoon nog niet volwassen.”

Ook vraagt ze zich af of de reis wel Laura's eigen plan is en niet dat van haar vader, waar Müller inmiddels van gescheiden is. „Ik heb het idee dat hij al jaren bezig is haar dit in te prenten.” Laura woont sinds haar zesde niet meer bij haar moeder.

De kinderrechter stelde de puber voor een periode van twee maanden onder toezicht van jeugdzorg. De Raad voor de Kinderbescherming spande de rechtszaak aan omdat het volgens de raad onverantwoord is dat het meisje de reis van twee jaar in haar eentje maakt. De rechtbank deelt de vraagtekens bij Laura's vermogen om met extreme omstandigheden om te gaan.

Half oktober moeten enkele onderzoeken naar de situatie en naar Laura zelf zijn afgerond. De kinderbescherming moet concreet laten zien waarom Laura volgens haar de reis niet zou moeten maken. Ook heeft de kinderrechter een kinderpsycholoog aangesteld om de zeilster te onderzoeken. Op basis van die onderzoeken bepaalt de kinderrechter eind oktober of Laura langer onder toezicht van jeugdzorg blijft.

Tweet

 Mail

 Print