De Grave schrok zich een ongeluk

door Emile Bode

AMSTERDAM - Oud-minister Frank de Grave, die medio mei vertrok als financiële topman van de DSB Bank, blijkt in werkelijkheid door eigenaar Dirk Scheringa te zijn ontslagen.

De DSB Bank kiest met voormalig VVD-minister Frank de Grave als nieuwe financieel directeur expliciet voor kennis van buiten de bancaire wereld. ANP Photo

Indertijd werd meegedeeld dat het ontslag een gevolg was van een 'onvoldoende match in de persoonlijke verhoudingen'. In goed Nederlands: ze konden elkaar niet luchten of zien. Een reconstructie van deze krant leert dat De Grave, gepokt en gemazeld in de financiële wereld, zich een ongeluk schrok toen hij als topbestuurder de boekhouding van DSB zag en constateerde dat tientallen miljoenen euro's van de bank werden overgeheveld naar de hobby's van Scheringa, zoals het subsidiëren van sport en kunst. De Grave stelde lastige vragen in de raad van bestuur en dat leidde tot grote zenuwachtigheid bij de top van DSB.

Nadat De Grave volledige inzage wilde in de kasstromen van DSB en de liefhebberijen van 'godfather' Scheringa was voor laatstgenoemde de maat vol. Gewend omringd te zijn door jaknikkers, zegde hij De Grave de wacht aan. In het persbericht werd toen gesproken van het cryptische 'onvoldoende match in de persoonlijke verhoudingen'.

Na zijn vertrek heeft De Grave uitgebreid gesproken met De Nederlandsche Bank (DNB) en de geldinstelling verteld welke onvolkomenheden hij in het hoofdkwartier in Wognum aantrof. De rol van De Grave als 'klokkenluider' heeft een belangrijke rol gespeeld bij de ontmanteling van de bank. In deze affaire blijft de rol van De Graves opvolger Robin Linschoten bij DSB opmerkelijk. Linschoten is een huisvriend van De Grave en wist als lid van de raad van commissarissen van de wantoestanden van de bank. Naar nu blijkt, heeft De Nederlandsche Bank juist gestimuleerd dat Linschoten de baan bij DSB accepteerde zodat hij misschien kon redden wat er nog te redden viel. De reden dat De Grave nu en een aantal maanden geleden nooit iets over zijn vertrek wilde zeggen, ligt voor de hand. Als hij in mei had gezegd wat er bij deze bank allemaal aan de hand was, hadden de klanten van DSB in 24 uur tijd al hun spaartegoeden van de bank gehaald. Dit had geleid tot een financiële catastrofe. Een rampspoed die maanden later door Lakeman wel in gang werd gezet.