*

Zoeken
  Zoeken met  
 
-3 °C
NO 2
 
files 5
8 km.
euro95
diesel
1,768
1,476
 
 
ma 04 jan 2010, 05:30 | lees voor

Treinheld in de kou

door Richard van de Crommert
AMSTERDAM -  Een goedbedoelde hulpactie waarbij honderden mensen naar hun werkplek werden vervoerd is NS-storingsmonteur Rens Kamminga duur komen te staan. Op maandagochtend 21 december, toen heel Nederland bedolven raakte onder een dik pak sneeuw, er een complete chaos op het spoor heerste en conducteurs en machinisten hun werkplek niet konden bereiken, twijfelde Kamminga geen moment toen collega’s hem aanspoorden om de boemelrit van Amsterdam naar Utrecht te rijden. Daarmee hielp hij honderden mensen uit de brand.

Foto: RICHARD MOUW

Maar in plaats dat zijn werkgever Nedtrain hem bedankte met een bloemetje, heeft de in Amsterdam gestationeerde storingsmonteur, die bevoegd is om treinen te rijden, sinds Oudejaarsdag een schorsing aan zijn broek hangen. Ook de twee medewerkers die hem als conducteur assisteerden op zijn rit, staat vandaag hetzelfde te wachten, zo zegt een woordvoerder van de Nederlandse Spoorwegen, ondanks dat de drie mannen toestemming kregen van de Verkeersleiding om te vertrekken.

Kamminga, die zit sinds drie dagen aangeslagen thuis. „Toen ik op spoor 7 bomvolle trein zag die uitpuilde van de mensen, liep ik erheen. Het was kwart over zeven in de ochtend. Die trein had al voor zessen moeten vertrekken, maar het treinpersoneel was er nog steeds niet. Twee collega’s van het landelijk bureau materieel, die als passagiers in de trein zaten, vroegen: ‘Kun jij ons niet even naar Utrecht brengen?” Er was een noodsituatie, dus Kamminga ging aan de slag.

Tien jaar lang is de in Amsterdam werkzame monteur machinist geweest. Nog steeds moet hij elk jaar een proeve van bekwaamheid afleggen om locomotieven te mogen rijden. Ter plekke vraagt Kamminga toestemming aan de knooppuntcontrole van NS Reizigers om te vertrekken. Die zagen de vertragingen alleen maar oplopen en gaven toestemming. Daarna zette de dienstleider van Prorail de seinen op groen. En de eerste stoptrein van Amsterdam naar Utrecht kon vertrekken. De twee collega’s assisteerden bij het sluiten van de deuren. ,,Zij waren de spreekwoordelijke conducteurs”, zegt Kamminga. „Het werd een geweldige rit. ,,De trein was bomvol. Alle passagiers schikten in, zodat iedereen meekon. Bij elk station kregen we applaus.”

Tien dagen lang was er geen vuiltje aan de lucht. Maar op Oudejaarsdag kwam een controleur van de NS verhaal halen bij Kamminga en nog geen uur later was de schorsingsbrief getypt. Van het ene op het andere moment werd er puur naar de regeltjes gekeken. De brief werd persoonlijk overhandigd en de monteur kon direct zijn biezen pakken. De verklaring besloot met de dreigende tekst dat ’de weg open staat voor passende maatregelen’. Als alle regels nauwgezet waren gevolgd had Kamminga nooit een trein met passagiers mogen vervoeren, is het verweer van de NS. Ook niet in deze noodsituatie. „Hij heeft alleen bevoegdheid om lege treinen te rangeren”, luidt het kille antwoord van de NS-woordvoerster. „Zijn goede bedoelingen ten spijt, hij heeft gehandeld tegen de regels. Hij had moeten weten dat hij dit niet mocht doen. Ook niet als reizigers veel langer moeten wachten.” Dat de verkeersleiding toestemming gaf om te vertrekken doet volgens de zegsdame niet ter zake. „Die toetst zijn bevoegdheid niet.”


Weekendabonnement
Weekendabonnement?
Met bloemen geef je gevoel. Geef mee en win!


Logospel De Telegraaf