Een heel jaar op vakantie

Vincent van Dijk. Foto: Cris Toala Olivares

Enkele maanden geleden probeerde hij nog een woning te zoeken in Amsterdam. Zonder resultaat. „Die waren onbetaalbaar”, zegt de op Schiphol werkende reclameman. „Of er waren lange wachtlijsten. Ik heb nu een jaar om erachter te komen waar het leuk wonen is. Ik zoek een plek die straks echt hip wordt.”

Onzin

Van Dijk heeft een gelukje. Aan spullen hecht hij nauwelijks waarde. „Mijn hele leven heb ik aan het eind van het jaar in een afvalcontainer gegooid. Zelfs mijn diploma’s heb ik weggedaan. In je hele leven sleep je dozen met dingen met je mee. Dozen die je nooit meer inkijkt. Het voelde bevrijdend om zoveel weg te gooien. Alleen mijn laptop heb ik nog. Mijn iPhone werd met Oud- en Nieuw gestolen. Kennelijk moest dat zo zijn. Het hebben van spullen is zo’n onzin. Mensen willen dingen hebben en bewaren. Maar waarvoor? Bezit is niet belangrijk. Vriendschappen en een mooi sociaal leven zijn veel belangrijker. Bezit is ook een last. Zelf heb ik jarenlang een auto gehad. Je zit altijd met belastingen, parkeergeld, snelheidsbekeuringen en andere zorgen. Maar ik heb hem verkocht. Voelt een stuk lichter.” Ook het boek wat hij op zijn nachtkastje heeft liggen, geeft hij weg als hij het gelezen.

Geweigerd

De overnachtingen worden Van Dijk aangeboden. Voor de eerste maand is Van Dijk al onder de pannen. Hij schreef dertig hotels aan. Alleen het Amstel Hotel heeft tot nu toe een kamer aan Van Dijk geweigerd. „Die zeiden andere prioriteiten te hebben”, zegt de reclameman. „Maar misschien lag het aan de bui van degene die de mail beantwoordde.” Van zijn jaar in de verschillende Amsterdamse hotels houdt Van Dijk een dagboek bij.

Hij heeft de hotels beloofd om in zijn dagboek, dat ook op internet te volgen is, geen kritische recensies te schrijven. „Het voelt enorm als vakantie”, zegt hij. In Amsterdam zijn 350 hotels. „Dat is genoeg om een jaar mee te vullen”, hoopt hij. „En dan heb ik de jeugdherbergen en bed & breakfasts niet meegeteld.”

Declareren

Van Dijk heeft het mooi voor elkaar. Ook zijn dagelijkse kost kost hem geen geld. Hij schrijft voor een restaurantgids. „Ik eet elke dag in de stad, dat moet toch gebeuren, en schrijf verslagen daarover. Dat kan ik declareren.” Zijn avontuur heeft ook de belangstelling gewekt van een slotenfabrikant die in kaart wil hebben gebracht of de Amsterdamse hotels met kaartsloten en sleutelsloten werken.

In zijn eerste vijf dagen heeft Van Dijk al een bonte mix van hotels gehad. Deze avond slaapt hij in het Abba Hotel op de Overtoom, een budgetadres vol met wietrokende toeristen. Maar eergisteren zat hij in The Grand Hotel, waar hij een nacht lang de beschikking had over een super de luxe-suite die 3500 euro voor één nacht kost. „Dat was geweldig. Maar ook veel te groot. Er waren twee slaapkamers en ik was alleen al tien minuten bezig om de lichten uit te doen. Ik had bijna op de bank gaan slapen. Die was ook fantastisch.”

Golden Shower

Ook is hij al geconfronteerd met eigenaardigheden. Zo is het bij homohotel De gouden Beer, waar hij eergisteren sliep, verboden om op het matras aan een golden shower te doen. Er staat een boete op van 50 euro. „Valt nog mee”, glimlacht Van Dijk. „Maar bij een tweede overtreding word je het hotel uitgezet.”

Tot nu toe slaapt hij alleen. „Maar ik heb al zoveel aanbiedingen gehad van mensen die met me willen slapen. Van wildvreemden. Maar helaas mag je in veel hotels niet zomaar iemand naar je kamer meenemen. Waarom dat zo is, weet ik niet. Maar wie weet, heb ik aan het eind van het jaar een partner.”

 Mail

 Print