'Klimaatleugens dateren van ’96'

Uit de officiële IPCC-publicatie van dat jaar verdwenen belangrijke relativeringen bij de aanname dat de menselijke CO2-uitstoot een levensbedreigend broeikaseffect veroorzaakt. Onder meer de opmerkelijke conclusie dat geen van de onderliggende studies hard bewijs leverde voor humane invloed, werd vlak voor de publicatie geschrapt.

„In de Verenigde Staten trokken verbijsterde wetenschappers nog wel aan de bel over deze verdraaiing van feiten, maar die kritiek werd niet gehoord”, zegt de Nederlandse econoom en klimaatscepticus Hans Labohm. „Terwijl deskundigen toen al zeiden: er is geen menselijke vingerafdruk te zien in het klimaat.”

Emeritus professor Frederick Seitz, een voormalige voorzitter van de Amerikaanse Nationale Academie voor wetenschappen, die in 2008 overleed, klaagde dat zeker vijftien conclusies over het ontbreken van bewijs waren aangepast of verwijderd.

„Dat geknoei markeerde een cruciaal moment”, zegt Labohm. „Vanaf toen is de IPCC ’advocatuurwetenschap’ gaan beoefenen: sommigen waren zo overtuigd van hun gelijk dat je best een ander accentje mocht leggen. Maar als dat tien keer gebeurt, krijg je een totaal verwrongen beeld van de wetenschap!”

Sinds vorig jaar november, toen duizend e-mails van klimaatonderzoekers op straat kwamen te liggen, komt het ene na het andere schandaal boven water. Gletsjers blijken niet zo snel te smelten, weerstations zijn selectief gebruikt en de invloed van CO2-uitstoot op koraal blijkt lang niet zo dramatisch als het IPCC beweert.

Volgens Labohm is het door minister Cramer aangekondigde onderzoek door het Planbureau voor de Leefomgeving naar de waarheid rond de aardse opwarming een slecht idee: „De slager keurt zijn eigen vlees. Ook het PBL zit vol gelovigen die maar volhouden dat de kern van het IPCC-rapport overeind staat. Dat is niet waar. We moeten onafhankelijke wetenschappers aanwijzen, die tot nu toe buiten deze discussie hebben gestaan. Dan krijgen we een eerlijke uitkomst.”

Tweet

 Mail

 Print