ALMERE -  Almere is totaal gespleten na de gemeenteraadsverkiezingen. Inwoners die rouwen en zeggen zich te schamen voor de overwinning van de PVV staan tegenover juichende inwoners en zelfs echtelijke ruzies zijn het gevolg van de verkiezingsuitslag...

loading media player ...

De Roon spreekt: PVV triomfeert

Deze gesluierde Almeerse weigerde iets te zeggen, stug doorlopend en afwerende gebaren makend met haar zwarte handschoenen. Foto: Bob Friedländer

Het glazenwasserechtpaar Theo en Anja van Lierop: ?Laat ze bij de PVV maar eens zien wat ze kunnen.? Foto: Bob Friedländer

Rob en Iris Kroon stemden ChristenUnie. Rob heeft zich op zijn werk geëxcuseerd voor het kiesgedrag van zijn stadsgenoten: ?Een schandalige uitslag.? Foto: Bob Friedländer

Gekleed in boerka, met twee gaten voor haar ogen, en een streepje stof over haar neus, duwt een islamitische vrouw een kinderwagen met haar dochtertje door het nieuwe stadshart van Almere. Het is de 'dag ná de avond ervoor': de PVV is met een bijna een kwart van de stemmen in een daverende klap de grootste partij geworden in Almere. De gesluierde vrouw weigert iets te zeggen en loopt stug door, afwerende gebaren makend met zwarte handschoenen.

Een rondgang door de stad levert een gespleten beeld op van Almere: juichende en rouwende inwoners die zeggen zich te schamen voor de uitslag.

De meeste PVV-stemmers lijken oud-Amsterdammers te zijn, die jaren geleden verhuisden naar Almere vanwege de grotestadsproblematiek. Het zijn deze kiezers, die hoofdschuddend zien dat ze inmiddels door diezelfde stadsproblemen worden ingehaald, maar nu in hun polderstad, hún nieuwe land.

Echtelijke ruzies

Dat de stad echt is gespleten - met angst en beven wordt uitgekeken naar de collegeonderhandelingen - blijkt uit verhalen van inwoners die vertellen over echtelijke ruzies over de gemeentepolitiek. "Mijn vrouw en ik hebben jarenlang altijd hetzelfde gestemd: VVD. Maar gisteren koos ze voor de PVV. Mijn zus was verbijsterd en heeft urenlang gesproken met mijn vrouw, om haar op andere gedachten te krijgen. Godzijdank bestaat de Centrumpartij niet meer, want als mijn vrouw dáárop had gestemd, was ik gaan scheiden", vertelt een 67-jarige Almeerder, die goed is ingevoerd in de gemeentepolitiek. "Ik begrijp de gevoelens wel, maar die PVV-gemeenteraadsleden hebben geen flauw benul van de politieke realiteit. Ik vroeg ze allemaal persoonlijk of ze tijdens hun installatie de eed of de belofte wilden afleggen. Ze wisten niet eens wat ik bedoelde."

Maar veel inwoners hopen dat de PVV alle verwachtingen waarmaakt. Zoals het glazenwasserechtpaar Theo en Anja Lierop, dat twintig jaar in Almere woonde, maar vanwege de verhardende stadsmentaliteit verhuisde naar het dorpje Stroe, met haar 1700 inwoners. "We zijn weggegaan omdat hier dezelfde sfeer ontstond als in Amsterdam, vanwege alle zogenaamde 'medelanders'. We zijn in Stroe beland, omdat we daar eens vakantie hielden met onze toercaravan. We zeiden toen tegen elkaar: 'Het is hier zo fijn, we gaan nooit meer terug naar die klerestad.' Geen gejaag, gewoon aardige mensen, gezellig kletsen in de winkel, waar vind je dat in Almere?" Het klantenbestand van de glazenwassers zit nog wel volledig in Almere. "We hebben niet gestemd. We hebben toch niets te zeggen, al vanaf de invoering van de euro niet. Maar laat die PVV maar eens zien wat ze kunnen. Ze hoeven niet tekeer te gaan, als ze maar laten merken dat er paal en perk komt aan gespuis in de stad. Genoeg is genoeg."

Onvrede

Maar er zijn ook andere geluiden te horen. Het echtpaar Willem en Els Floor, die met hun kleinkinderen op stap zijn, zeggen geschrokken te zijn van de uitslag. "Ik snap de onvrede, maar het PVV-programma is niet doortimmerd", zegt Willem, die gestemd heeft op Leefbaar Almere. "Een lokale partij, die tenminste weet wat er leeft." Het echtpaar keek op een afstandje toe hoe de stadsgenoot in boerka weigerde te praten. "Het kan verlegenheid zijn, maar tja, zo plaatsen ze zich wel buiten de werkelijkheid. Ik zie wel boerka's rondlopen, maar het zijn er maar een paar, en het breidt zich niet uit als een olievlek. Het overgrote deel gaat goed. Het zijn uitzonderingen."

Maar toch zien zij ook dat de verhoudingen verharden. "Vroeger woonden we in de Bijlmer. De eerste gastarbeiders liepen rond in pak. Mijn buurman was een Joegoslaaf, ging prima, nooit gezeur. Maar nu lijkt het zich helemaal om te keren: het wordt er allemaal niet leuker op, ook in onze eigen buurt", zegt het echtpaar, dat inmiddels al dertig jaar woont in Almere. "We zijn de eerste bewoners van Almere Stad. We zijn verhuisd naar Almere vanwege de goedkope huizen, de ruimte, de fietspaden, het groen. In de Bijlmer maakten we mee dat vuilniszakken bijna boven op ons werden gegooid vanaf een flat. Maar zo erg is het nu hier niet hoor, en dat zal ook nooit gebeuren."

In een damesmodezaak staat José Andriessen. "Ik heb geen stembiljet gekregen, anders had ik PVV gestemd. Burgemeester Annemarie Jorritsma heeft een lesje gekregen: de incidenten waarover ze spreekt zijn structureel: er is zo veel geweld. Mijn ex-man is onlangs door een jeugdbende bedreigd en achtervolgd met bakstenen. Een buurtgenoot werd door die bende in de sloot gewerkt. Ikzelf woon tegenover een bushalte, waar altijd jongeren rondhangen, dealen en overlast veroorzaken. Als je de politie belt, zijn ze extreem lang bezig met het noteren van míjn naam, maar een surveillancewagen sturen, ho maar."

Schamen

Jan Labots, negen jaar geleden vanuit Breda verhuisd naar Almere, zegt zich ronduit te schamen voor de verkiezingsuitslag. "Wilders en zijn PVV-klonen schreeuwen een heleboel, maar gaan niet regeren, hoor", voorspelt Labots, die zelf D66 stemde. "Mijn vriendin is donker en die voelt zich bedreigd door het sfeertje dat nu ontstaat, echt waar."

Maar er is ook gejuich: "Geweldig dat er nu eindelijk eens iets wordt gedaan aan die overvallen, de straatterreur", verzucht een stadsbewoonster bij het treinstation.

Het echtpaar Rob en Iris Kroon loopt met één van hun kinderen, dochtertje Lieve, door het stadshart. De ouders hebben gestemd op een bekende van de ChristenUnie. "Een schandalige uitslag, ik schaam me er echt voor", zegt Rob, een kok die werkt in een instellingskeuken. "Ik heb me ervoor geëxcuseerd tegenover mijn allochtone collega's, zo'n dertig procent van alle medewerkers. Puur vanuit mijn eigen gevoel, besloot ik mijn excuses te maken over de huidige maatschappelijke discussie over een 'kopvoddentaks'. Zij voelen zich weggezet door dat gezeur over het hoofddoekje. Het is denigrerend, respectloos. Mijn collega's vonden het fijn om te horen, dat ik het bespreekbaar maakte, maar ze zijn afwachtend... vrezen wat de toekomst nog zal brengen."

 Mail

 Print