Boek over misbruik kerk

Hennekam (59) zat in de jaren vijftig op een katholiek jongensinternaat in Oudenbosch en ging daarna naar een kleinseminarie in Nijmegen. „Daar is een aantal dingen gebeurd. Je vond het wel vreemd maar omdat je zo jong was, dacht je dat het zo hoorde. Achteraf denk je, het hoort niet dat de pater na het douchen je billen uit elkaar trekt om te kijken of je daar ook schoon bent.” Hennekam zegt dat hij op het kleinseminarie een aantal keren is verkracht.

Hij hoopt vooral voor andere slachtoffers op een onafhankelijke hulpinstelling. „Die moet er zo snel mogelijk komen. Buiten de kerk om, zeg ik met nadruk. Geen katholieke instelling, dat is onveilig. Een instelling waar een slachtoffer zijn wens kan uitspreken. Die is voor iedereen anders.” Vertrouwen in de katholieke instelling Hulp & Recht heeft hij niet. En hij is niet de enige, zegt hij.

Kapelaan

„Een vrouw vertelde me dat ze was misbruikt door een kapelaan en wilde van Hulp & Recht weten of die man nog leefde. Het enige wat ze kreeg te horen was: „U kunt een aanklacht indienen en u komt in een traject. Maar of de man nog leeft, mogen we niet zeggen. Dat is privé.” Daarvoor ga je niet zo'n heel traject in. Dan moet je tot uit den treuren alle details weergeven. Dan beleef je alles opnieuw.”

Hennekam deed zelf geen aangifte en verwacht ook niets meer van de Rooms-Katholieke Kerk. „Ik heb nooit iets gehoord, ook niet toen mijn verhaal vier jaar geleden bekend werd. Maar ik wil dat ook niet meer. Ik wil slechts met mijn verhaal over de cultuur in het internaat en kleinseminarie vertellen. Over het machtssysteem. Hoe je daar aan paters werd toevertrouwd die de rol van je vader op zich namen. Mijn daders zijn gelukkig overleden. Die kunnen niemand meer kwaad doen. Als ze nog leefden, had ik wel aangifte gedaan.”

De schrijver ontving na een interview met een televisieprogramma anderhalve week geleden tal van e-mails van andere slachtoffers van misbruik. Ook een klasgenoot van het kleinseminarie in Nijmegen vertelde te zijn misbruikt. „Ik denk dat er inmiddels wel duizend meldingen zijn.”

Hennekam hoopt na de verschijning van zijn boek de periode uit zijn jeugd af te sluiten. „Dan doe ik dit boek dicht. Ik schreef er gisteren mijn laatste blog over. En dan wil ik weer nieuwe verhalen schrijven. Want dat is mijn vak. Nu beleef ik het steeds weer. Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik het weer. En dat ging niet om een aai, kan ik je vertellen.”

Tweet

 Mail

 Print