'Niet elk slachtoffer meldt zich'

Het Katholiek Documentatie Centrum in Nijmegen vergunde De Telegraaf inzage in de Pius-almanak, het adresboek van katholiek Nederland, van 1958. In dat jaar telde Nederland 444 katholieke kostscholen: 67 jongensinternaten, 131 meisjesinternaten, 16 gemengde, 24 voor schipperskinderen, 63 voor weeskinderen, 114 voor voogdijkinderen, 15 voor kinderen 'wier opvoeding bijzondere zorg eist', 12 voor 'lichamelijk gebrekkigen' en 2 speciale. Daarnaast waren er in die tijd rond de 60 seminaries, waar opleidingen tot priester werden gegeven. Van Vugt, geconfronteerd met het cijfer van ruim 500 internaten: "Om op basis hiervan een indicatie te geven over de schaal van het misbruik blijft lastig. Op de grote internaten zaten enkele honderden leerlingen tegelijk, op de kleine seminaries tientallen. Voor exacte aantallen kostschoolkinderen én paters zou men in de historie van elk internaat moeten graven. Lastig, omdat de vele ordes en congregaties elk hun eigen internaten hadden. Na 1960 nam het aantal kostscholen af." Als men een - laag - gemiddelde van honderd pupillen neemt, gaat het over een schooltijd van vijf jaar al snel om een populatie van 50.000 kostschoolkinderen. Over de looptijd van 1950 tot 1980 zou dat dan zesmaal dat aantal geven, 300.000 kinderen. Giswerk.

Van Vugt: "En dan nog, hoeveel procent daarvan is misbruikt? De ene jongen heeft een toptijd gehad op een internaat, het klasgenootje naast hem werd in het geniep verkracht."

De druk op paus Benedictus om een verklaring af te leggen over het rooms-katholieke kindermisbruik neemt toe, maar het Vaticaan betracht nog radiostilte. De Brabantse schrijver Jose Hennekam zal vandaag met een boek komen waarin hij vertelt over het misbruik tijdens zijn jeugd in een kleinseminarie van een religieuze congregatie in Nijmegen.

Tweet

 Mail

 Print