"Ik was bang voor een aanslag"

"Ik was doodsbenauwd voor een aanslag”, vertelt mevrouw Verhoef uit Amsterdam, die nabij de Bijenkorf met angst in haar ogen staat bij te komen van de schrik.

"Ik had vooraf al een raar gevoel. Na de aanslagen waarover je steeds vaker hoort ga je toch wat alerter om je heen kijken naar verdachte personen”, stelt Hans de Ridder kort na de afsluiting van de herdenking. "Tijdens de paniek die uitbrak maakten mensen gebaren dat we op de grond moesten gaan liggen”, zag een oudere dame, die vertelt bijna onder de voet te zijn gelopen door de rennende menigte.

Een moeder schreeuwde tijdens de paniek enkele minuten om haar in de hectiek zoek geraakte dochter Lotte. Kort daarna werd zij ongedeerd gevonden. De grote paniek bleek achteraf niet nodig, maar niettemin zat de schrik er bij de duizenden aanwezigen goed in. "Je moet er toch niet aan denken dat er echt een aanslag zou plaatsvinden", verzucht Remco Hogestijn. Toen de rust was teruggekeerd op de Dam, kozen veel mensen er alsnog voor om de herdenking voortijdig te verlaten.

 Mail

 Print