Verdonk weg uit Haagse politiek

Rita Verdonk Foto: Dijkstra

In de peilingen stond Verdonk al weken op nul. Toch zei ze zonder met haar ogen te knipperen dat tien zetels haalbaar waren en zelfs een plek in een nieuw kabinet. Peilingen noemde ze steevast „een Haagse werkelijkheid”, dus niet echt. Maar woensdagavond kwamen haar angstige gedachten, die ze ook had, toch uit. Haar 'ontevreden burgers' zochten elders aansluiting. Evenmin wist ze de ruim 620.000 mensen die in 2006 de nummer twee bij de VVD een voorkeurstem gunden, vast te houden.

Na haar gedwongen vertrek bij de liberalen in het najaar van 2007, na kritiek op VVD-leider Mark Rutte, scoorde ze nog bijna dertig zetels in de peiling. Haar terugval weet ze aan een gebrek aan aandacht in de media, die kleine partijen nu eenmaal ten deel valt. Maar ze was vaak afwezig in de Kamer, omdat ze haar nieuwe partij in de steigers zette. De perikelen met vertrouwelingen als Kay van der Linde en vooral Ed Sinke - die haar narcistisch vond - waren mensen in ieder geval alweer vergeten, meende ze.

Maar inmiddels waren al nieuwe schaduwen opgedoemd achter de oud-gevangenisdirecteur. Ze zette vorig jaar een lokale coördinator in Arnhem opzij die haar voor de rechter sleepte. Er loopt een strafrechtelijk onderzoek naar haar handelwijze. Eerder ontkende ze dat ze als jonge twintiger lid was van de linkse PPR en PSP, iets wat ze pas corrigeerde toen bewijzen onder haar neus werden gehouden.

De 54-jarige in Utrecht geboren Maria Cornelia Frederika Verdonk werd in 2003 door VVD-prominent Gerrit Zalm aangetrokken. Hij zocht een vrouw voor de gevoelige ministerspost voor vreemdelingenzaken. De toen net bij de VVD aangesloten Verdonk viel tijdens een bijeenkomst van de liberalen op bij de leiding. Ze bleek door haar brokken en uitlatingen een duveltje in een doosje, ook voor haar eigen partij.

De waslijst met omstreden kwesties is lang: informatie over asielzoekers geven aan Congo; de uitzetting van 'oude' asielzoekers, een imam die haar de hand weigert, het niet naturaliseren van voetballer Salomon Kalou, het lekken van informatie over het Kosovaarse meisje Taida Pasic, het terugsturen van Iraanse homoseksuelen, voorbarige uitlatingen over de Schipholbrand en een tasjesdief en als klap op de vuurpijl: het met terugwerkende kracht ontzeggen van een paspoort aan partijgenote Ayaan Hirsi Ali. Het wekte grote woede bij de VVD.

De wegens bedreigingen toen beveiligde Verdonk overleefde enkele moties van wantrouwen, maar de kleine coalitiefractie D66 was haar helemaal zat en liet medio 2006 Balkenende-II vallen. Verdonk zelf krabbelde weer op maar vier jaar later valt het politieke doek alsnog, al hield ze zelfs tot laat in de avond vol dat dit niet het geval was.

Tweet

 Mail

 Print