Sambavarkens bedreiging voor onze veeteelt

Foto: Frank de Ruiter

„Terwijl we de welzijns- en milieueisen voor Nederlandse boeren steeds verder opvoeren, halen we via de achterdeur opnieuw de kiloknaller binnen. Dit betekent het einde van onze landbouwstand”, waarschuwt CDA-Kamerlid Ormel. Terwijl Nederlanders huiveren van megastallen, liggen straks wel de karbonades en speklappen van superboerderijen uit Zuid-Amerika in het winkelschap.

Ormel doet een dramatisch beroep op staatssecretaris Bleker (Landbouw) om „pal te staan voor het agrarische gezinsbedrijf”. In de onderhandelingen voor een vrijhandelsakkoord tussen Zuid-Amerika en de Europese Unie eisen de Brazilianen het recht op om honderdduizenden tonnen varkens- en kippenvlees heffingsvrij te exporteren. Diplomaten werken aan een beslissende handelstop in april.

Alleen al de grotere import van Argentijns en Braziliaans rundvlees zal Europese rundveehouders een schadepost van 25 miljard euro opleveren, zo berekent de Europese koepel van landbouworganisaties Copa-Cogeca. „Die goedkopere import bedreigt ook het inkomen van duizenden Nederlandse kalverhouders’’, zegt Frans van Dongen, lobbyist voor het Productschap voor Vee en Vlees in Brussel.

Wisselgeld

„Maar de klap voor onze varkenshouders en pluimveehouders is nog groter”, weet Van Dongen. „Nederland telt veel meer familiebedrijven in de varkenshouderij dan rundvleesproducenten. Ook willen wij niet twee keer betalen! Eerst voor dit vrijhandelsverdrag met Zuid-Amerika, en straks moeten onze grenzen, als wisselgeld voor een wereldwijd handelsakkoord binnen de WTO, nog verder open.”

Voorzitter van LTO-Nederland Albert Jan Maat stoort zich aan politici die over elkaar heen buitelen om de welzijnsregels op te schroeven, maar de andere kant op kijken wanneer de supermarkt de goedkopere spullen uit verre landen aanbiedt. „Je zou op z’n minst de eis kunnen stellen dat alles wat in het schap ligt minimaal volgens Europese standaarden is geproduceerd.”

De Europese economie en de honderden miljoenen consumenten zijn zeker gebaat bij een vrijhandelsverdrag met Zuid-Amerika, meent Kamerlid Ormel. „Maar we moeten wel voorwaarden stellen. Aan het gebruik van antibiotica, groeihormonen en de controle op bestrijdingsmiddelen. Doen we dat niet, dan benadelen we onze eigen boerenbedrijven als we de rode loper uitleggen voor deze sambavarkens.”

 Mail

 Print