Nabestaanden tevreden veroordeling Demjanjuk

Jules Schelvis Foto: EPA

Jan Goedel Foto: ANP

„Ik ben er tevreden over”, zegt Schelvis. De rechters hebben erkend dat hij medeplichtig is aan de moord op duizenden Joden. Dat is het belangrijkste voor de man die het vernietigingskamp wist te overleven. „Demjanjuk moet nu met zichzelf in het reine komen”, meent hij. Schelvis denkt dat dit geen makkelijke opgave zal zijn.

Demjanjuk was van eind maart 1943 tot 1 oktober in Sobibor gestationeerd. Jan Goedel verloor in mei van dat jaar in één keer dertig familieleden in Sobibor in het oosten van Polen, onder wie zijn ouders.

Hij vond het mooi dat de zieke Demjanjuk van de rechters in een rolstoel in het beklaagdenbankje moest zitten tijdens de uitspraak. Pas daarna mocht de veroordeelde oorlogsmisdadiger weer in zijn bed plaatsnemen.

Goedel zit er niet mee dat Demjanjuk zijn hoger beroep buiten de gevangenis mag afwachten. „Gezien zijn gezondheid is er weinig kans dat hij vlucht”, stelt hij vast. „Het gaat er ons om dat hij schuldig is bevonden. Daar gaat het om.”

De nabestaande nam met zestien lotgenoten deel aan het proces in München. Het Duitse strafrecht maakt het mogelijk dat directe nabestaanden van levensdelicten meedoen aan de strafzaak. Zij mogen net als de aanklager getuigen verhoren en een strafeis formuleren en toelichten. „De rechter nam onze pleidooien zelfs mee in het vonnis”, hoorde Goedel tot zijn vreugde.

„Nu ga ik figuurlijk alle spanningen en emoties begraven die de afgelopen jaren loskwamen toen het proces speelde”, vertelt Goedel. „Mijn vrouw en ik gaan nu verder met ons leven. Wat er tijdens het hoger beroep gebeurt, zal me verder worst zijn.”

De Nederlander heeft van de rechter gehoord dat het hoger beroep nog wel anderhalf jaar op zich kan laten wachten. Het is volgens Goedel nog maar de vraag of Demjanjuk dat gezien zijn gezondheid haalt.

 Mail

 Print