Spanning stijgt voor Europese klimaataanpak

Idee is dat bedrijven moeten betalen voor hun uitstootrechten. Dat zal ze prikkelen minder broeikasgas in de atmosfeer te stoten. Samen met plannen voor zuiniger auto’s en meer biobrandstof moet de CO2-uitstoot zo minstens 20 procent dalen in 2020, mogelijk zelfs 30 procent als daarover een wereldwijd akkoord mogelijk is, vindt de Europese Commissie

Voor- en tegenstanders in de parlementscommissie voor milieu zijn achter de schermen nog in verhit debat over compromissen en amendementen.

Een groep van vooral christendemocraten wil uitstel en uitzonderingen voor bedrijven. CDA’er Lambert Van Nistelrooij en anderen vrezen dat de EU-actie ertoe leidt dat Europese bedrijven zich buiten Europa vestigen. Hij wil daarom gratis rechten geven aan een aantal energie-intensieve sectoren, tot er een internationaal akkoord is bereikt.

Volgens PvdA’ster Dorette Corbey kan de stemming nog alle kanten op, maar ze hoopt dat er dinsdag geen steun is voor Van Nistelrooij en diens geestverwanten. “Als je de rechten weggeeft en niet veilt, haal je het hele principe van het emissiehandelssysteem onderuit. Juist door de rechten een prijs te geven, bevorder je dat bedrijven efficiënter omgaan met brandstof. Innovatie is de kern van het proces”, aldus Corbey, die wel bepleit dat de helft van de miljarden euro’s opbrengst aan CO2-rechten teruggaat naar het bedrijfsleven.

De stemming dinsdag is de opmaat voor een compromis later dit jaar tussen het Europees Parlement en de EU-landen. Dat is weer bepalend voor een wereldwijd CO2-akkoord komend voorjaar in Kopenhagen.

Het Wereld Natuur Fonds houdt ondertussen het hart vast. “Als de stemming op ’super-Tuesday’ mislukt, is het hele Europese klimaatbeleid mislukt”, vreest Delia Villagrasia, klimaatadviseur van het WNF. “En dan zit de EU weer verlamd aan tafel bij wereldwijde onderhandelingen.”

Het WNF dringt aan op verscherping van de EU-aanpak. De EU moet sowieso 30 procent minder CO2 uitstoten in 2020, zonder daarvoor projecten in ontwikkelingslanden mee te tellen. “Die projecten in arme landen moeten bovenop de 30 procent redactie”, vindt het WNF.

Daarentegen klaagt de industrie over enorme kosten door de CO2-emissierechten. Ze waarschuwen voor grote prijsstijgingen van hun producten, juist op een moment dat de economie inzakt. Ze zouden ook moeilijker kunnen concurreren met bedrijven buiten de EU, ook als er een importheffing komt op producten waarvoor CO2 nodig is. De productie zou dan bijvoorbeeld naar Azië of Amerika verhuizen, bijvoorbeeld die van de cementindustrie.

“Absurd, persvers”, reageert het WNF op deze kritiek. WNF-emissiedeskundige Sanjeev Kumar: “Slechts 8 procent van het cement komt van buiten de EU. Dus er is geen reden die sector niet tot emissierechten te verplichten.”

Volgens het WNF roept de industrie bij elk plan dat de kosten ondraaglijk zijn en dat ze de EU verlaat. De christendemocratische parlementsleden willen niet het risico lopen dat dat dit keer wel gebeurt.

 Mail

 Print