Charles Taylor begint met zijn verdediging

Taylor werd in 2006 overgebracht naar Den Haag. West-Afrikaanse leiders achtten een proces in de instabiele regio te gevaarlijk. Liberia en Sierra Leone werden in de jaren '90 en de eerste jaren van deze eeuw allebei geteisterd door bloedige conflicten, waarbij het onder meer ging om de 'bloeddiamanten'.

Taylor is het tweede buitenlandse staatshoofd dat in Nederland wordt berecht voor een internationaal hof, na ex-president Slobodan Milosevic van Joegoslavië. Het door de VN gesteunde SCSL heeft voor het Taylor-proces een rechtszaal en een cel gehuurd van het Internationaal Strafhof (ICC).

De SCSL-aanklagers hebben de afgelopen jaren geprobeerd te bewijzen dat Taylor zich schuldig heeft gemaakt aan oorlogsmisdaden zoals moord, verkrachting, het terroriseren van de bevolking, het ronselen en inzetten van kindsoldaten, slavernij en plundering. Hij deed dat volgens de aanklagers door zijn steun aan rebellengroepen in Sierra Leone, zoals het Revolutionaire Verenigd Front (RUF) en de Revolutionaire Strijdkrachtenraad (AFRC). Met name het RUF was gevreesd in Sierra Leone: gedrogeerde bendes trokken moordend door het land en hakten handen en ledematen af bij burgers.

Taylors advocaat Courtenay Griffiths heeft al aangegeven dat de ex-president van Liberia niet ontkent dat er verschrikkelijke misdaden zijn gepleegd in het buurland Sierra Leone. Maar Taylor ontkent dat hij er iets mee te maken had. Na het openingspleidooi van de verdediging wordt naar verwachting de 61-jarige Taylor zelf opgeroepen als eerste getuige à decharge.

SCSL-hoofdaanklager Stephen Rapp daarentegen is overtuigd dat hij met de 91 getuigen die sinds januari 2008 zijn gehoord, wel degelijk de schuld van Taylor heeft bewezen. Onder hen waren 29 zogeheten 'insiders'. Die vertelden onder meer dat Taylor het RUF aanstuurde via een radioverbinding in het presidentieel paleis in Monrovia en dat hij diamanten kreeg van de Sierraleoonse rebellen.

Taylor was van 1989 tot 1997 leider van de Liberiaanse rebellengroep NPFL en was van 1997 tot 2003 president. Hij leefde in ballingschap in Nigeria tot hij in 2006 werd opgepakt.

Tweet

 Mail

 Print