Duitse liberale voorman Lambsdorff overleden

BERLIJN - De vooraanstaande Duitse liberale politicus Otto von der Wenge Graf Lambsdorff is zaterdag op 82-jarige leeftijd overleden. Lambsdorff was van 1977 tot 1984 de West-Duitse minister van Economische Zaken en van 1988 tot 1993 voorzitter van de liberale FDP. Toen hij in 1993 aftrad, werd hij tot erevoorzitter benoemd. Partijgenoten hebben zijn overlijden in een ziekenhuis in Bonn zondag bekendgemaakt.

Otto von der Wenge Graf Lambsdorff

Lambsdorff speelde in het najaar van 1982 een belangrijke rol in de zogeheten Wende. De liberale FDP, die sinds 1969 met de sociaaldemocratische SPD had geregeerd, besloot van coalitiepartner te wisselen. De partij ging samenwerken met de christendemocraten van de CDU/CSU onder leiding van Helmut Kohl. Als voorvechter van de vrijemarkteconomie en als scherp analyticus genoot Lambsdorff in zijn partij groot gezag. Zijn bijnaam de marktgraaf werd voor hem een soort eretitel.

Twee jaar daarna zag Lambsdorff zich gedwongen af te treden, nadat het Openbaar Ministerie hem in de geruchtmakende Flickaffaire had aangeklaagd voor omkoping. In 1987 werd hij op dat punt vrijgesproken, maar omdat hij onvoldoende belasting had betaald, werd hij toch veroordeeld. Een jaar later werd hij partijvoorzitter. Hij versloeg toen staatssecretaris Irmgard Adam-Schwatzer van Buitenlandse Zaken, die zich als eerste vrouw voor het partijvoorzitterschap kandidaat had gesteld.

In opdracht van bondskanselier Gerhard Schröder onderhandelde Lambsdorff eind vorige eeuw met het Duitse bedrijfsleven over een schadevergoeding voor mensen die als dwangarbeider in de Tweede Wereldoorlog in Duitsland hadden gewerkt. Dat leidde tot een fonds waarin de Duitse overheid en het bedrijfsleven 5 miljard dollar stortten. Lambsdorff kreeg veel waardering voor zijn kordate en efficiënte manier van werken.

Lambsdorff was op 20 december 1926 in Aken geboren. Hij vocht aan het einde van de Tweede Wereldoorlog in het leger van de nazi's. Biij gevechten raakte hij zwaargewond. Tot 1946 zat hij in krijgsgevangenschap. Lambsdorff studeerde politiek en recht in Bonn en Keulen. In 1952 promoveerde hij. Hij werkte daarna jaren als advocaat. In 1951 werd hij lid van de FDP.