columns

Columns

Strikt Privé

In sommige gevallen denk ik weleens: hier roept iemand #metoo en iets verderop valt een ster van zijn voetstuk. Maar in de zaak rond de machtige, Nederlandse castingdirector, regisseur en producent JOB GOSSCHALK (Alles is liefde, ’t Schaep) lijkt de vraag te zijn: hoe konden de duistere praktijken die hem worden aangewreven jarenlang doorgaan zonder dat ook maar iemand ingreep? We duiken in het verleden van de man wiens naam in de HARVEY WEINSTEIN-affaire wekenlang slechts werd gefluisterd, en met wie we om meer dan één reden niet echt medelijden lijken te hoeven hebben…

In het stadje Giessen in de Duitse deelstaat Hessen hangt aan de muur van de Goetheschool een gedenkplaat. Daarop staat het volgende: ’In dit gebouw werden half september 1942 driehonderddertig Joodse vrouwen, mannen en kinderen uit Giessen en omgeving bijeen gedreven. Ze werden in veewagons naar de nationaalsocialistische vernietigingskampen versleept. Slechts zes van hen overleefden de hel van Auschwitz en Theresienstadt en keerden terug.’

„Dan verkoop je toch gewoon de boot?” Het oude reclamespotje van een verzekeringsmaatschappij kwam opborrelen toen ik prins Bernhard jr. in het NOS Journaal zag. Bernhard, eigenaar van circuit Zandvoort, liet een haalbaarheidsonderzoek uitvoeren om te zien of het mogelijk is om het Formule 1-circus naar Nederland te halen. Hij heeft zo’n tien miljoen euro nodig om Zandvoort raceklaar te maken en aan de eisen te voldoen van autosportfederatie FIA. Daarnaast kost het twintig miljoen euro per jaar om de organisatie van het spektakel te betalen.