Bank houdt rente hoog

Normaal gesproken stellen banken en andere hypotheekverstrekkers hun variabele hypotheektarief op Euribor plus pakweg één procent. Bij een Euribor (het tarief dat de ene aan de andere bank doorberekent voor leningen van bijvoorbeeld één maand) van 1,25% betekent dat dus een variabele hypotheekrente van 2,25%.

Dat tarief rekent echter vrijwel geen enkele bank. Simpelweg omdat banken er bij dat tarief bij inschieten, verklaart een woordvoerster van ING, wijzend op de fors toegenomen kosten voor banken om zelf geld aan te trekken – de fundingkosten.

ING is een van de weinige aanbieders die nog wel de vaste opslag van 1% berekent, maar dan voor maximaal de helft van de totale hypotheeksom. „Het alternatief was de opslag te verhogen, maar dat wilden wij niet”, aldus een woordvoerster van het concern. Maar zelfs met het maximum van 50% variabel was de stevige instroom van nieuwe hypotheekaanvragen bij ING in de eerste twee maanden van dit jaar verlieslatend, zo bleek uit interne documenten van het concern die donderdag naar buiten kwamen.

SNS-dochter Zwitserleven haalde deze week per direct het driemaands variabele rentetarief voor een aantal hypotheken van de markt. Geldgever van deze hypotheken is NIBC, die de marktomstandigheden als reden aanvoert om het rentetarief van de markt te halen.

Ingewijden bevestigen dat sommige hypotheekverstrekkers – waaronder Rabo-dochter Obvion – tobben om geld aan te trekken, omdat ze hun leningen op de geldmarkt niet gefinancierd krijgen. Obvion biedt nog variabele rentes. „Maar partijen haken ook af omdat ze op elke lening een grote marge willen”, zegt Anton van de Bol, directeur van adviesketen Hypotheekvisie. „En tussen de lage variabele rente voor een hypotheek en de marktrente zit te weinig.” Toch kan het lager: de Euribor ging in korte tijd 2% omlaag, maar veel banken zakten hooguit 0,5% en pakten winst.

’Onverklaarbaar’

Zijn concurrent Lijesen (NHP) zegt: „Banken die zich contractueel verplicht hebben om de variabele rente wel te verlagen omdat die gekoppeld is aan de Euribor, beperken de toegang of houden hun rentes kunstmatig hoog.” Een dure tophypotheek met variabele rente gaat naar 5,2 tot 5,5%. „Daar zit ten opzichte van de Euribor dus een onverklaarbaar en ondoorzichtige grote opslag tussen van bijna 4%”, zegt hij. Hoewel partijen als marktleider Rabobank de spaarrente als uitgangspunt voor de hypotheekrente nemen – en dáár 1% opslag overheen leggen – is het verschil nog altijd te groot, stelt Lijesen.

Rabobank geeft desgevraagd aan „altijd vrij terughoudend te zijn geweest met het aanbieden van het (driemaands) Euribor-product”. Een zegsman voert de heftige schommelingen van de variabele rente aan als argument. Volgens hem maakt slechts 0,2% van Rabo’s hypotheekklanten hier gebruik van. De coöperatieve bank, die met hypotheken een marktaandeel claimt van 30%, voert als variabele hypotheekrente momenteel 4,15%.

Veel banken verdedigen hun beleid door te wijzen op het risico voor klanten, die nu hun hele hypotheek variabel en zeer laag willen financieren. Stijgt de rente, dan worden hun maandlasten te groot, is het argument. „Dat is prima, maar als klanten goed zijn voorgelicht en nu toch die lage rente willen, dan kúnnen ze het niet”, zegt Hilhorst.

Volgens Bas Millenaar, directeur van de Hypotheker, wordt de terughoudendheid van verstrekkers na de financiele crisis een goudmijn. „Als de malaise voorbij is, spúíten hun winsten omhoog. Ze kunnen goedkoper geld inlenen, houden zeker in het begin die opslag erop, waardoor deze rente een enorme winstmaker wordt. Daarom moeten consumenten alert zijn en straks ingrijpen als het kan.”

Tweet

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief