'Meer perspectief in infrabeleggen'

Foto: ANP

Volgens Berghuis zijn infra-aandelen relatief conjunctuurbestendig en zijn overheden in Europa, Amerika en Azië van plan grote infra-investeringen te doen. Deels omdat onder andere wegen, elektra- en watervoorzieningen aan onderhoud toe zijn, maar ook omdat dergelijke grote investeringen de economieën weer kunnen aanjagen.

'Investeren in infrastructuurprojecten is een goed alternatief voor belastingverlagingen. De werkgelegenheid wordt hierdoor direct bevorderd en de verbetering van de infrastructuur komt de concurrentiepositie van het land ten goede', aldus Berghuis in een sectorrapport.

Berghuis maakt een onderscheid tussen economische en sociale infrastructuur. Onder de eerste categorie vallen transport, communicatie, energie en water, terwijl onder sociale infrastructuur scholen, universiteiten, ziekenhuizen, gevangenissen en openbare gebouwen worden geschaard.

Constante vraag

Kenmerkend voor beide soorten infrastructuur is volgens Berghuis veel overheidsregulering en minimale concurrentie, hoge aanvangskosten en lange aanlooptijden, een langdurige en stabiele kasstroom uit bijvoorbeeld tolwegen en energienetwerken, en een vrij constante vraag vanuit de markt.

Volgens Berghuis spelen vooral de globalisering van de wereldhandel, de snelle ontwikkeling en bevolkingsgroei van opkomende markten en de verouderde infrastructuur in het Westen een rol in een toenemende wereldwijde behoefte aan infra-investeringen. En tot slot zijn de economische stimulans en de keus voor duurzaamheid en groenere energie hierbij van belang.

Na het hoogtepunt medio 2007 zijn de waarderingen voor infra-bedrijven weer meer genormaliseerd, aldus Berghuis. 'Op dit moment zijn de koers-winstverhouding van infrastructuurondernemingen en niet-infrastructuurondernemingen meer in evenwicht. Naar onze menig is, dankzij de koerscorrecties, een aantrekkelijk perspectief ontstaan voor infra-ondernemingen.' Daarbij wijst hij vooral op de relatief stabielere kasstromen vergeleken met niet-infraondernemingen en de kleinere conjunctuurgevoeligheid.

Zowel beursgenoteerd als niet-beursgenoteerd investeren in infrastructuur kent risico's, zoals vertragingen die de kasstromen lager kunnen laten uitkomen dan vooraf ingeschat. Volgens Berghuis maakt de lagere inlegdrempel beursgenoteerd infrastructuur interessant, terwijl niet-beursgenoteerd infrastructuur weer minder wordt blootgesteld aan de volatiliteit van de aandelenmarkten. Het Russel Open World Global Listed Infrastructure Fund, waar de voorkeur van Theodoor Gilissen naar uit gaat, investeert uitsluitend in infra-ondernemingen van over de hele wereld.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief