Balen van hoge spaarrente

Van Lanschot Bankiers 24-05-2012 (17:10)
19,00 EUR +0,00% +0,00

Naar Van Lanschot Bankiers detailpagina

Als gevolg van de eind vorig jaar gestarte ’spaaroorlog’ liep de chique private bank dit jaar al een kleine €100 miljoen aan rente-inkomsten mis. Dat stelde Deckers gisteren in een toelichting op de resultaten over het eerste halfjaar, waarin Van Lanschot een nettoverlies boekte van €46,3 miljoen.

Deckers, die zich in mei al beklaagde bij de Europese Commissie, windt zich met name op over de tarieven van concurrenten als ABN Amro en MeesPierson. „Aangezien zij staatssteun genieten, worden zij als de veiligste banken gezien. In feite zouden zij daarom de laagste spaartarieven moeten rekenen. Maar een simpel rekensommetje leert dat dit niet het geval is.” De Van Lanschot-topman speculeerde hardop dat dit – met name in het geval van ABN Amro – wellicht te maken heeft met het herstellen van de marktpositie van de eind vorig jaar genationaliseerde bank.

Deckers meent evenwel dat ’zijn’ bank – die voor de financiering voor meer dan 80% is aangewezen op spaargeld en deposito’s van klanten – hierdoor zwaar gedupeerd wordt. „Als de rente hier op hetzelfde niveau had gelegen als in Duitsland, had ons dat een kleine honderd miljoen gescheeld aan rente-inkomsten.”

Wijzend op het huidige Euribor-tarief (dat banken hanteren als maatstaf voor veel andere renteproducten) van nog geen 1%, noemt Deckers de huidige spaartarieven in ons land „zeker één à anderhalf procent te hoog”.

Eind juni had Van Lanschot hierdoor zelfs te maken met een negatieve rentemarge van 1%, oftewel de bank moest zijn spaarders 1% méér rente betalen dan het berekende voor (zakelijke) kredieten. Dat die zakelijke klanten door middel van zogenoemde liquiditeits-opslagen uiteindelijk opdraaien voor de te hoge spaartarieven, zorgde weliswaar voor betere marges op nieuwe leningen, maar is volgens Deckers „een absolute schande”.

Geen keus

Van Lanschot heeft echter geen keus, betoogt de bestuursvoorzitter, die na het onlangs aangekondigde vertrek van financieel topman Paul Loven naar PGGM in zijn eentje achter de tafel zat. „Wij moeten die spaaroorlog volgen, óf we moeten bereid zijn onze klanten de deur uit te jagen. En dat zijn we niet, want dat zijn dezelfde klanten die straks weer bij ons moeten gaan beleggen.”

In tegenstelling tot de klanten van beleggersbank Binck deden de welgestelde Van Lanschot-cliënten dat laatste nog maar mondjesmaat dit jaar. Maar dát baart Deckers geen zorgen. „Klanten hebben een beter geheugen dan je misschien zou denken en zijn nog heel voorzichtig met beleggen”, stelt hij. „Je ziet wel een drang naar hogere rendementen, zeker als de spaarrentes straks inderdaad verder omlaag gaan, maar de handel is nog dun. Er is vooral vraag naar obligaties en een beetje garantieproducten.”

Toch toonde Deckers zich al met al niet pessimistisch over de toekomst van zijn bank. „De bankencrisis is voor Van Lanschot voorbij”, stelde hij onomwonden. En van het feit dat de Bossche private bank daar zonder staatssteun doorheen is gerold, „gaan we nog buitengewoon veel plezier beleven”, verkneukelde de topman zich bij voorbaat. Hij voorspelt bijvoorbeeld dat Van Lanschot hierdoor een rol van betekenis kan gaan spelen in de verwachte consolidatieslag in de bankensector na dit jaar. „Wij zijn relatief ongeschonden door de crisis gekomen en zijn heel transparant over wat we doen, dat helpt ook. Wij willen vooral graag een private bank in Nederland en België zijn.”

Verbetering

Over de rest van dit jaar wilde Deckers niet al te veel loslaten, al verwacht hij wel een betere tweede helft. „U kunt niet zomaar het eerste halfjaar met twee vermenigvuldigen, dat is aanzienlijk te pessimistisch.” Zo zullen de forse afschrijvingen in verband met een problematisch automatiseringsproject (€34,5 miljoen) niet terugkeren en dat geldt ook voor de afboekingen die Van Lanschot moest doen op beleggingen in eigen fondsen (€13,6 miljoen). Én: een geleidelijk herstel van de rentemarge, al moet de spaarrente volgens Van Lanschot verder dalen voor een terugkeer naar een ’normaal niveau’.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief