Draghi’s draai

De vorige directeur, Trichet (Fransman van geboorte, maar erg Duits als bestuurder) legde de nadruk op de headline-inflatie als maatstaf van het rentebeleid. Bij een inflatie boven de twee procent verhoogde hij de rente in 2011 tweemaal met 0,25%. Als reden gaf Trichet behalve de headline inflatie van boven de twee procent aan dat hij bang was voor zogenaamde tweede ronde effecten. Co Adriaanse zou dit scorebord beleid noemen.

De kersverse nieuwe directeur Draghi heeft gelijk een nieuwe wending aan het begrip inflatie gegeven. Draghi kijkt naar de kerninflatie in relatie tot de vraag in de economie naar producten en diensten. De kerninflatie ligt onder de twee procent. De vraag naar producten en diensten is zoals bekend niet hoog. Reden voor Draghi om in zijn eerste optreden de gehele markt te verrassen (inclusief mijzelf) door de rente te verlagen. De vraag is blijft het hierbij of zal hij de rente verder verlagen? Ik denk dat hij vaart zal maken met verdere verlagingen. Of dit al in december zal gebeuren weet ik niet, maar luisterend naar zijn eerste persconferentie en bestudering van zijn achtergrond kom ik tot deze conclusie.

Als econoom is hij opgeleid op het MIT door Nobelprijswinnaar Franco Modigliani. Daar heeft hij geleerd dat als de geldhoeveelheid laag is, angst voor prijsstijgingen ongegrond is.

Dit geeft Draghi tevens een handvat voor een andere beleidswijziging.

Draghi kan banken helpen door de rente verder te verlagen, maar daarnaast kan hij de banken ook helpen door geld te scheppen. Ook hierin wijkt hij van zijn voorgangers. Deze zijn bang dat geldschepping altijd leidt tot meer inflatie. Volgens Draghi is dit niet het geval tijdens lage geldgroei.

In bovenstaand figuur is te zien dat geldgroei onder de target van de ECB ligt. Volgens de Amerikaanse econoom Weinberg kan Draghi met tweehonderd miljard euro de geldhoeveelheid verhogen zonder dat deze boven het target niveau uitkomt. Dit geld kan hij aanwenden om banken verder te ondersteunen. In eerste instantie zal de particulier weinig merken van de renteverlagingen. Het is puur bedoeld om voor banken een goedkopere mogelijkheid tot funding te bieden. In de markt betalen banken veel meer dan bijvoorbeeld de Euribor-tarieven suggereren. Als er weinig geld voorradig is, zal er meer moeten worden geboden. Dit ziet u aan de rendementen op obligaties die banken uitgeven die in vele gevallen hoger liggen als de spaartarieven.

Erik Bakker is managing partner van OHV, een onafhankelijke financieel intermediair en vermogensbeheerder voor institutionele en particuliere klanten.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief