Bedriegt de schijn?

De zaken lijken dan ook prima te lopen. Behalve door de koersstijgingen van aandelen wordt die indruk bevestigd door de kloeke stijgingen van grondstoffen, energie en edelmetalen. Verder laten de risicopremies en marktvolatiliteit dalingen zien. Op de kredietmarkten worden de seinen van rood op oranje gezet. De kosten voor het verzekeren tegen niet terugbetaling van leningen zijn duidelijk gedaald.

De zogenoemde Itraxx-Crossover, een index voor de risicopremies van 50 financieel zwakke Europese ondernemingen is in het afgelopen halfjaar teruggelopen van 1150 tot circa 550 punten. Om vorderingen van de in de index zittende bedrijven te verzekeren moet dus nog zoiets van 5,5 procent per jaar worden betaald.

De onlangs bekendgemaakte bedrijfsresultaten wijzen erop dat er nog stijgingspotentieel in de aandelenmarkten zit. Na bijvoorbeeld de meevallende cijfers van electronicaconcern Philips, chipmaker Intel en chemie-onderneming BASF, drie bedrijven uit verschillende branches die alle als conjunctuurgevoelig gelden, is het optimisme toegenomen. Cijferaars hebben berekend dat de grote Europese bedrijven volgend jaar kunnen rekenen op winststijgingen van rond de 10 procent.

Dat zal dan niet in de eerste plaats het gevolg zijn van kostendalingen en door de overheden en centrale banken verleende steunmaatregelen. Ook een beter wordende conjunctuur zal zorgen voor omzetstijgingen en toenemende winsten. Daarbij komt dat de banken zich verder herstellen., waarbij ze worden geholpen door de steeds steiler wordende rentecurve. Terwijl banken zeer goedkoop kunnen lenen bij de centrale banken, kunnen ze dat geld tegen een veel hogere vergoeding (verschil ruim 3 procent) investeren in bijvoorbeeld staatsobligaties.

Maar er is altijd een maar. De ontwikkeling op de financiële markten is op dit moment helaas niet alleen het spiegelbeeld van een zich verbeterende conjunctuur. Zo bezien bedriegt de schijn. Immers, de meeste centrale banken voeren nog altijd een buitengewoon expansief beleid: er wordt meer geld beschikbaar gesteld dan ooit sinds de Tweede Wereldoorlog.

In de tweede plaats is er nog lang geen einde gekomen aan de massale steunmaatregelen van veel overheden. En ten derde hebben veel institutionele beleggers de hausse sinds maart verkeerd beoordeeld en gemist. Die staan nu onder druk dat goed te maken.

Wat vooral ook bijdraagt tot de koersstijgingen van aandelen is dat risico nu buitengewoon beloond wordt. Dat wil zeggen dat investeren in aandelen veel oplevert en geld op deposito zetten of in geldmarktfondsen steken bijna niets. Dit heeft ertoe geleid dat fondsmanagers die min of meer gedwongen worden meer rendement te maken eerst naar staatsobligaties keken en nu steeds sterker naar de aandelen- en grondstoffenmarkten, met als gevolg een sterke opleving van deze markten. Die ontwikkeling is nog niet gestopt.

Wanneer gaat het mis? Als de omzetten van bedrijven uiteindelijk in vergelijking met de dramatische herfst van 2008 toch blijken tegen te vallen en beleggers daaruit afleiden dat de economische crisis in de wereld nog niet voorbij is. Of als veel bedrijven er toch niet in blijken te slagen het beter te doen dan in het vorige kwartaal. Of als beleggers ineens massaal hun koerswinsten gaan verzilveren. Zover is het echter nog niet.

Hans Amesz is onafhankelijk beleggingsdeskundige.

Tweet

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief