2010 wordt een slecht jaar

De decennium cyclus verschijnt als patroon op de effectenbeurs van de VS. Volgens deze cyclus worden marktbodems gevormd in een jaar eindigend met een 2, waarna de koersen progressief toenemen tot een piek in een jaar dat eindigt op een 6 of 7 waarna een crisis en een ineenstorting van de koersen volgt.

Laten we eens kijken of dit ook geldt voor de AEX. Het jaar 2000 werd afgesloten met een verlies van 6% (het jaar 1990 noteerde zelfs een min van dik 23%). Tot zover klopt de bovenste beschrijving dus aardig. Vanaf het jaar 2000 tot 2002 daalde de AEX van 703,18 tot onder 300 punten. De bodem werd in maart 2003 gevormd op 217.8 punten, drie maanden te laat dus eigenlijk. De koersen stegen progressief tot de piek in 2007 op 563,98 punten.

Volgens de theorie zouden de koersen nu blijven dalen tot in 2012 een bodem wordt gevormd. Tot nu toe gaat de koersontwikkeling precies volgens het boekje. Kijken we echter naar het decennium daarvoor, dan moeten we constateren dat na 1990 de koersen een bodem vormde in 1991 op 98.49 punten, een jaar te vroeg dus. Vervolgens stegen de koersen progressief tot de piek in 2000, dus ging de vlieger niet op. Uitzondering of regel?

Volgens Richard W. Miller, Ph.D zou men, als men aan het begin van 'jaar 0’ niet belegd zou zijn en op 30 juni van 'jaar 2’ zou instappen in de S&P500, om weer uit de markt te zijn tussen augustus en oktober van jaar 7 en opnieuw zou uitstappen aan het einde van jaar 9 (nu dus!), zou de waarde van $ 1 die in 1900 werd geïnvesteerd $ 6660,86 in 2002 waard zijn tegenover slechts $148,41 wanneer u volledig belegd zou zijn gedurende de volledige periode.

Beleggen volgens deze cyclus zou 44,9 keer meer rendement hebben opgeleverd dan buy and hold. De verklaring hiervan zou zijn dat het economische hoogtij in de laatste helft van het decennium wordt gevolgd door consolidatie in de vroege jaren van het volgende decennium. Dit wordt ook wel eens “de Kater van de Cyclus van het Decennium” genoemd.

De grafiek toont de gemiddelde winst van de Dow 30 binnen het decennium van 1880 tot 2003 en voor het modernere 1950 tot 2003. Jaar 5 overtrof alle jaren, terwijl jaar 8 en jaar 9 ook goede jaren zijn geweest. De jaren eindigend op 7 en 0 zijn duidelijk underperformers.

Onderzoek van Robert McHugh bevestigt het bovenstaande. Wanneer we gaan kijken naar de jaren die eindigen op 0, dan zien we dat van de 11 jaren er 10 waren waar de daling meer dan 12% was, gemeten vanaf de opening van het jaar tot het laagste punt. In 6 jaar was de daling overigens zelfs meer dan 20%. In 9 van de 11 jaren was de daling groter dan 14,85% met andere woorden er was sprake van een crash.

Een gewaarschuwde belegger telt voor twee.

Harm van Wijk is directeur van BeursBulletin.nl.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief