De wereld van het grote geld

door onze redactie

Er woedt een soort algemeen debat over de voor- en nadelen van private equity. Vandaag stond een interessante invalshoek in de krant: het gaat alleen nog maar om het grote geld tegenwoordig

Het grote geld van hedgefondsen, private equity en bedrijven zelf (die door naoorlogse winstniveaus grote hoeveelheden geld op de balans hebben staan) zorgt voor veel commotie in de tent: grensoverschrijdende overnames en fusies, reorganisaties, aandelenterugkoopprogrammas en superdividenden. Aandeelhouders zijn er blij mee, maar vooral de politiek maakt zich zorgen over banenverlies en het verdwijnen van eventueel toonaangevende en voor de economie belangrijke nationale bedrijven. Er vinden in de politiek en media de nodige discussies plaats of die geldstromen al dan niet wenselijk zijn. In het Financieele Dagblad stond vandaag een artikeltje waarin impliciet werd gesteld dat we door die hele discussie iets vergeten, namelijk dat het alleen nog maar om het grote geld gaat; het gaat niet meer om startende bedrijven en nieuwe innovatieve initiatieven.

Grote geld

Ik moest ineens denken aan een van de beste Gloom, Boom & Doom Reports die de bekende onafhankelijke analist Marc Faber dit jaar schreef over de wereld van het grote geld in de VS, maar volgens mij geldt die, zij het in iets mindere mate, net zo goed voor Europa. De analyse van Faber was dat de gemiddelde Amerikaan nagenoeg geen loonstijgingen meer heeft gekend de laatste jaren, terwijl in 2006 de grote Amerikaanse zakenbanken gezeteld in New York en Boston de medewerkers een gezamenlijke bonus van $36 miljard uitkeerden. Het gemiddelde inkomen (salaris plus bonus) bedroeg bijvoorbeeld bij Goldman Sachs in 2006 $659.000 per medewerker(!). Ter vergelijking: deze bonus van de Amerikaanse zakenbanken is tien maal groter dan wat er jaarlijks omgaat in het voedselprogramma van de VN.

De rijkdom van de Amerikaanse zakenbanken (in Londen en Frankfurt en wellicht ook wel in Amsterdam speelt dit ook, maar, zoals gezegd, iets minder exorbitant) is (en nu komt het) voornamelijk veroorzaakt door:

- de begeleiding van fusies en overnames (onder andere door private equity)

- de begeleiding van aandelenterugkoopprogrammas

- commissies op de in volume steeds sneller toenemende derivatentransacties

- commissies en andere fees verdiend in de hedgefondsenbusiness.

Het grote geld houdt zich, zo betoogde ook Faber, tegenwoordig alleen maar bezig van geld nog meer geld te maken door zaken waarbij de economie en de gewone man helemaal niet geholpen zijn. Waarom kopen bedrijven aandelen terug Blijkbaar zien bedrijven geen investeringsmogelijkheden (die banen kunnen creëren). Waarom besteedt de top van het bedrijfsleven zo veel tijd met fusies en overnames die alleen maar banen kosten Nog grotere bedrijven, nog meer macht, nog meer bonussen Waarom besteedt de top zo weinig aandacht aan het ontginnen van nieuwe markten, het lanceren van nieuwe innovatieve projecten Hebben ze voor dat laatste überhaupt nog wel de kennis

De top van het grote bedrijfsleven bestaat tegenwoordig uit boekhouders of iets mooier gezegd, mensen afkomstig uit de wereld van de haute finance (en al lang niet meer uit echte ondernemers en ingenieurs). De boekhouders managen de bedrijfsprocessen met behulp van spreadsheets. De hele dag kijken ze daarnaar om te zien hoe ze die kloppend kunnen maken en waar ze eventueel moeten bezuinigingen. Kleinere ondernemers komen komen moeilijk aan geld: private equity (oorspronkelijk voor kleinere ondernemingen bedoeld) hebben zo veel geld dat ze alleen nog maar met de hele grote ondernemingen bezig zijn. Banken zijn door alle fusies en overnames zo groot geworden dat ze meer tijd met de implementatie van risicomanagementsystemen bezig zijn dan dat ze mensen die nog willen ondernemen, willen helpen.

Conclusie

Ik denk dat de kern van de discussie niet zozeer moet gaan of ABN Amro al dan niet behouden kan blijven voor Nederland, maar meer hoe we Nederland ondernemend en innovatief kunnen houden. We moeten ons realiseren dat al die premies die we iedere maand betalen aan pensioenen en verzekeringen (en dus afromen van ons besteedbaar inkomen) in de zak vallen van grote institutionele beleggers die het weer gedeeltelijk beleggen in private equity en hedgefondsen die, zoals gezegd, steeds meer de focus op het grote geld hebben in plaats van op innovatie en ondernemerschap. Overigens heb ik geen moeite met private equity en hedgefondsen op zich (ik geloof niet in verhalen als kaalplukken), maar wel met wat ook Faber noemt, een steeds grotere scheiding tussen de wereld van het grote geld (en de bonussen die daar bij horen) en de rest van de (beroeps)bevolking

SITEMAP

Lifestyle:
Vrouw
Horoscoop
Gratis spelletjes
Puzzel
Financieel:
DFT
OverGeld
MijnBedrijf
WUZ:
Wat U Zegt

© 1996-2012 Telegraaf Media Nederland | Landelijke Media B.V., Amsterdam.
Alle rechten voorbehouden.
e-mail: redactie-i@telegraaf.nl
Privacy | Disclaimer