Geen compromissen

Wat Griekenland betreft, is de vraag allang niet meer of het zijn schulden gaat afstempelen, maar wanneer en voor hoeveel dat zal zijn, en of het proces ordelijk dan wel chaotisch zal verlopen. Degenen die nog bij hoog en bij laag beweren dat Griekenland alles moet afbetalen en dat dit ook zal gebeuren zijn belanghebbenden, zoals Europese politici en de Europese Centrale Bank. De ECB bijvoorbeeld heeft voor € 40 miljard aan Griekse staatsschuld in zijn boeken en staat dus veel te verliezen als Griekenland niet afbetaalt.

Toch zijn de posities langzaam aan het draaien, al gebeurt dat op slinkse wijze. Zo eisen de Tweede Kamer en minister De Jager nu dat ook de particuliere sector (banken, pensioenfondsen) gaat meedoen in een volgende steunoperatie voor Griekenland. Moeten banken, die al veel te weinig eigen vermogen hebben, extra geld gaan geven aan het land met de laagste kredietbeoordeling op aarde? Moeten de pensioenen van Henk en Ingrid in de waagschaal worden gesteld met nog meer Griekse leningen in de beleggingsportefeuille?

Nee, wat De Jager bedoelt, is dat banken en pensioenfondsen akkoord moeten gaan met een verlenging van de termijn waarop hun leningen door Griekenland worden terugbetaald, dan wel dat Griekenland aflopende leningen aflost, maar dan wel op de oude voorwaarden nieuw geld van banken en pensioenfondsen krijgt. Het verlengen van de looptijd van een lening is een milde en verhullende vorm van schuldafstempeling. Immers, als ik mijn lening niet nu terugbetaald krijg, maar pas over vier jaar, dan is die lening ineens een stuk minder waard geworden. Het zogenaamde ’herstructureren’, een eufemisme voor afstempelen, gaat dus nu beginnen. De houders van Grieks schuldpapier moeten de illusie opgeven dat ze hun geld ooit helemaal terugbetaald zullen krijgen.

Het probleem van de Europese Unie is dat de regeringen het vrijwel nooit met elkaar eens kunnen worden, waardoor zelden heldere besluiten worden genomen en steeds maar weer met onbevredigende compromissen gepoogd wordt om tijd te winnen. Dat staat nu ook weer te gebeuren. De EU, die zelf toegelaten heeft dat landen als Griekenland en Portugal de euro mochten gaan voeren, is door zijn besluiteloosheid vervolgens de grootste sta-in-de-weg bij de oplossing van het zelfveroorzaakte probleem.

Zonder euro had Griekenland om te beginnen een veel minder grote schuld gehad (want het had al die jaren nooit zo goedkoop kunnen lenen als met de euro het geval was) en vervolgens had het zijn concurrentiepositie via devaluatie van de eigen munt kunnen verbeteren.

De Europese leiders blijken niet in staat te zijn het Griekse probleem op te lossen. Hoogste tijd om een verstrekkend mandaat aan het Internationaal Monetair Fonds te geven. Het IMF heeft door de jaren heen bewezen financiële crises aan te kunnen pakken, de EU heeft dat niet.

Jaap van Duijn is onafhankelijk beleggingsdeskundige.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief