Eigenbelang

In de Griekse kwestie komt die nieuwe, historisch gezien on-Nederlandse attitude wel het duidelijkst naar voren. Rutte heeft bij herhaling geroepen dat ons eigenbelang de enige reden is om extra steun aan de Grieken te geven. Immers, zouden we die niet verlenen, dan zouden de pensioenen van Henk en Ingrid in gevaar komen (omdat dan op de Griekse beleggingen van de Nederlandse pensioenfondsen zou moeten worden afgestempeld) en zouden Nederlandse banken wellicht weer in de problemen komen.

Met Griekenland had de premier verder helemaal niets, maar Nederland had wel last van de financiële puinhoop in het land. Ook minister van Financiën De Jager roept voortdurend dat hij in Brussel zit uitsluitend om de Nederlandse belangen te behartigen. Niks geen gemeenschappelijk Europees belang: ’Er gaat geen geld van de Nederlandse belastingbetaler naar Griekenland’. Hoe de Grieken al die opgelegde bezuinigingen moeten gaan doorvoeren, zoeken ze zelf maar uit.

Volgens werkgeversvoorzitter Wientjes is een uittreden uit de eurozone door Griekenland onacceptabel. Dat zou onze export naar Griekenland schaden en honderden Nederlandse banen op de tocht zetten. Dat de Grieken met de euro nu een munt hebben die 20% overgewaardeerd is en dat hun exporteurs daarom zeer gebaat zouden zijn bij een devaluatie van de munt – dus een terugkeer naar de drachme – interesseert Wientjes niet. Voor hem telt alleen het eigenbelang.

Hetzelfde westerse egoïsme zien we in de discussie over ’de Polen’. Er zijn er in een jaar tijd weer 18.000 bij gekomen.De Nederlandse economie kan niet zonder de Polen, zo luidt de heersende opinie. Hier daalt de beroepsbevolking en we hebben de Polen dus hard nodig. Nederland heeft weliswaar 400.000 werklozen, maar die zijn kennelijk niet in staat te doen wat de Polen wel kunnen: werken in de bouw, in de kassen.

Maar hoe staat het eigenlijk met Polen zelf? Hebben ze daar hun eigen mensen niet veel harder nodig? Dankzij de trek van Poolse werknemers naar het Westen heeft Polen nu al een krimpende bevolking – precies datgene waar hier in Nederland zo voor wordt gevreesd. De Poolse A2 wordt nu aangelegd door Chinese arbeiders. Maar zolang wij in het rijke Westen het vervelende werk maar door Polen kunnen laten doen, interesseert het ons geen zier wat er in Polen zelf gebeurt.

Ontwikkelingshulp placht te worden gegeven met het doel arme, met name Afrikaanse landen te helpen op eigen benen te staan. Dat beleid mislukte in veel gevallen, onder meer omdat het geld in verkeerde handen terechtkwam. Het rijke Nederland heeft nu bedacht dat het allemaal wel wat minder kan met de steun aan arme landen en dat het bovendien een stuk beter zou zijn als Nederlandse bedrijven van de ontwikkelingshulp zouden profiteren. Die kunnen ook best wat extra’s gebruiken. Wij en zij. Als wij er maar beter van worden.

Jaap van Duijn is onafhankelijk beleggingsdeskundige.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief