De dollar

Toen de euro vorige maand voor het eerst weer boven $1,50 sloot, kwamen er bezorgde berichten over de last die het Europese herstel zou ondervinden van een zwakker wordende Amerikaanse munt. Misschien realiseerden de commentatoren zich niet dat de euro een groot deel van 2008 ook al tussen de $1,50 en $1,60 waard was en dat de dollar vorig jaar dus zwakker is geweest dan nu.

Wie nog verder terugkijkt, zal zien dat de handels gewogen dollar - dat wil zeggen de dollar tegenover het mandje van valuta's van de landen waar Amerika handel mee drijft - in reële termen al sinds begin jaren zeventig op en neer schommelt, zonder per saldo zwakker te worden. Op de grafiek van de handel gewogen dollar zien we dieptepunten in 1978, 1995 en 2008, en hoogtepunten in 1985 en 2001. Van een steeds zwakker wordende dollar is dus geen sprake en van de door sommigen voorspelde vrije val van de dollar al helemaal niet.

Vooral gedurende de recente crisis heeft de Amerikaanse munt bewegingen laten zien, die heel wat VS-critici danig moeten hebben verrast. Toen in september 2008, na de val van Lehman Brothers, de crisis echt uitbrak en de wereld het vertrouwen in de grote financiële instellingen opzegde, ging de waarde van de dollar niet omlaag, maar juist omhoog. Een week na 'Lehman' moest nog $1,48 voor een euro worden betaald, begin maart 2009 was het nog maar $1,25. Toen gingen de markten zich herstellen en prompt verzwakte de dollar. Tijdens de kredietcrisis werden kortlopende dollarbeleggingen dus als de veilige haven gezien waar men in tijden van nood in kon vluchten. Maar toen de storm ging luwen, hadden de beleggers die veilige haven niet meer nodig, zochten ze het risico weer op en verminderden ze hun dollarbelangen. Eigenlijk gaat die tegengestelde beweging tot de dag van vandaag door. Bij correcties op de aandelenmarkten zien we de dollar wat aantrekken.

Herstellen de beurzen zich daarna weer, dan verzwakt de dollar wat. Wie van hieruit verder stijgende beurzen verwacht, moet daarom rekening houden met een lagere dollar. Het niveau van 1,50 is daarbij niet kritisch, maar 1,60 is dat wél. Op dat niveau tegen de euro raakt de dollar namelijk de ondergrens die ook in 2008 werd bereikt. Als de munt daar doorheen zou zakken, komen we in een niet eerder bereikt gebied terecht en zou op basis van simpele technische analyse een veel verder gaande daling mogelijk zijn.

Hoewel ook voorzitter Ben Bernanke van de Federal Reserve vorige week weer heeft gezegd dat Amerika een sterke dollar wil, heeft de economie van de VS bij de huidige inflatie van nul alleen maar baat bij een dollarverzwakking. De wisselkoersaanpassing draagt geweldig bij aan de verlaging van het tekort op de handelsbalans en de lopende rekening van de betalingsbalans van het land. De uitvoer van de VS is sinds 2005 met 16% gestegen, terwijl de invoer met 7% gekrompen is. Het handelsbalanstekort is in die tijd gehalveerd - prima voor Amerika en de wereld, hoewel niet zo plezierig voor de eurolanden. Houd daarom de dollar in de gaten, zeker als hij door de 1,60 dreigt te gaan.

Jaap van Duijn is onafhankelijk beleggingsdeskundige.

 Mail  Print  DFT Nieuwsbrief

Plaats op: