Lage opbrengsten

Met alleen maar spaargeld en veilige staatsobligaties zal het dit jaar niet lukken om de gewenste 4% rendement te halen. Met een spaarrekening komt de belegger niet verder dan een paar procent. Oorzaak is de Europese Centrale Bank, die zijn officiële tarief nog steeds op een extreem laag niveau (1,25%) houdt.

Dat is misschien goed voor de banken, maar niet voor de sparende burgers. Het rendement op 10-jaars staatsobligaties is nu ongeveer 3,4% en ook daarmee redt de belegger het dus niet. Als de kapitaalmarktrente gedurende de rest van het jaar zou dalen, zou met wat koerswinst erbij het totaalrendement wel boven de 4% kunnen uitkomen, maar gezien de inflatieontwikkeling lijkt rentedaling niet waarschijnlijk. Want met een inflatie van nu 2,1% is de reële rente – dus de rente minus inflatie – met minder dan 1,5% historisch aan de lage kant. Op lange termijn is de reële rente gemiddeld 2,5%.

Met vastrentende beleggingen schiet het dus niet op. De spaarder houdt misschien net de inflatie bij, de obligatiebelegger krijgt een historisch lage reële vergoeding, en beiden halen de 4% niet. Dan moet het extra dus van aandelen of van onroerend goed of nog andere beleggingen komen. Tot dusver dit jaar werken de aandelenmarkten ook niet mee. Inclusief dividenden staat de Amsterdamse beurs nog net op een klein plusje, maar een wereldwijd gespreide aandelenportefeuille staat op licht verlies en in de opkomende markten wordt een procent of 7 verloren. Dat kan natuurlijk in de rest van het jaar nog gemakkelijk bijtrekken, maar voorlopig zitten we in de slappe periode waarin aandelenbeurzen op zijn best zijwaarts bewegen.

Hoe vaak komt het voor dat beleggers met een 50/50-portefeuille (50% aandelen wereldwijd, 50% Nederlandse staatsobligaties) niet aan 4% rendement komen? Sinds 1970 is het dertien keer gebeurd. Gemiddeld eens in de drie jaar wordt dus niet aan de 4%-rendementseis voldaan. Dat is nog het goede nieuws. Het slechte nieuws is dat sinds 2000 zes keer de 4% niet is gehaald: van 2000 t/m 2002 en van 2006 t/m 2008. De lage beleggingsopbrengsten zijn daarmee vooral iets van de laatste tien jaar. De oorzaak zijn de aandelenmarkten. De AEX staat nog steeds maar op de helft van de top van 2000. Maar ook de kapitaalmarktrente is zover gezakt dat vanaf dit lage niveau, met een rente die alleen maar kan stijgen, de totaalrendementen op staatsleningen laag zullen blijven.

We leven dus in een wereld van lage beleggingsopbrengsten. Uiteindelijk hangen die opbrengsten samen met de economische groei. Als een economie nog maar 1,5% groeit en de inflatie is 2%, dan is de nominale groei dus 3,5%. In zo’n wereld zullen de bedrijfswinsten gemiddeld genomen ook met 3 à 4% per jaar toenemen en zal de kapitaalmarktrente laag zijn. Dan wordt het moeilijk als belegger meer te maken, tenzij wordt uitgeweken naar andere regio’s en andere beleggingscategorieën. Dat is dan ook verstandig.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief