Niet de Big Bazooka

Dat wil zeggen dat 26 van de 27 Europese landen -het Verenigd Koninkrijk heeft zichzelf uitgesloten- besloten hebben om een nieuw verdrag te sluiten met verdergaande stringente fiscale en begrotingsmaatregelen met, bij overtreding, automatische sancties daaraan verbonden. Meer macht in Brussel.

In drie maanden tijd moet het precieze raamwerk bekend zijn van het nieuwe fiscale en begrotingsmaatregelenverdrag waarna alle afzonderlijke landen via een parlementaire goedkeuring of een referendum het nieuwe verdrag moeten ratificeren. En daar zit mogelijk de angel.

Want bijvoorbeeld Ierland heeft in haar eigen wetgeving vastgelegd dat mogelijke veranderingen in de soevereiniteit, het afstaan van macht over eigen Ierse zaken aan Brussel, de bevolking zich mag uitspreken in een referendum. Ierland heeft slechte ervaringen met referenda over Europa en de eurozone. De eerste werd massaal weggestemd.

Alle 26 afzonderlijke landen moeten dus via het eigen parlement of een referendum ratificeren. Indien er maar één land tegenstemt, is het plan van tafel. Een organisatie die de invoering en implementatie van het nieuwe verdrag best wel eens een jaar vanaf nu zou kunnen laten duren. Een lange termijn structurele oplossing met nog heel wat hobbels op de weg.

Op korte termijn wordt €200 miljard door de Europese landen beschikbaar gesteld aan het IMF. Binnen 10 dagen moet dit worden geconformeerd door alle centrale banken aan het IMF. Het bleek niet mogelijk op de top der toppen om de Europese landen zelf het EFSF verder te laten financieren. Het EFSF blijft dus voorlopig een slagkracht houden van €250 miljard.

Nogal teleurstellend op korte termijn. Want nu moet het IMF de boer op om op korte termijn de nieuwe, voor de diepe schuldencrisis bedoelde, €200 miljard te verdubbelen door met de buidel langs te gaan bij China, Brazilië, Rusland en ook Amerika. Het wordt bijzonder moeilijk om maar enigszins grote bedragen los te krijgen.

Op korte termijn is er dus in het nieuwe bail out fonds ter bestrijding van de diepe soevereine schuldencrisis ter grote van €450 miljard, dat is €250 van het EFSF en €200 miljard via het IMF. Het EFSF zou echter ook de betalingen overnemen die de ECB in de afgelopen maanden al heeft gedaan wat betreft het opkoopprogramma van staatsobligaties.

De ECB schijnt al voor rond €190 miljard aan staatsobligaties van Griekenland, Italië, Spanje, Ierland en Portugal te beschikken. Dus feitelijk volgens de eerder gemaakte afspraken heeft het nieuwe bail out fonds na afgelopen vrijdag nog maar een slagkracht van €260 miljard (250 + 200 = 450 -190 = 260). En dan moet er in januari worden besloten om de Grieken het nieuwe tweede bail out fonds van €130 miljard uit dezelfde pot te geven. Want terugbetalen doen ze toch niet.

De ECB heeft zich tot nu toe niet gemeld met de aankondiging van zeer forse uitbreiding van haar opkoopprogramma van staatsobligaties van hoge schuldenlanden. In plaats daarvan kondigt de Bundesbank zelfs aan dat de ECB het staatsobligatie opkoopprogramma zal beperken.

Er is dus gewoon op korte termijn te kort geld beschikbaar en gecreëerd om de diepe soevereine schuldenproblematiek fors mee te bestrijden. Geen Big Bazooka. Op lange termijn zijn de fiscale en begrotingsdisciplineplannen goed en werkbaar maar daar hebben we nu niets aan. Hadden ze feitelijk eerder moeten doen.

Kredietbeoordelaar Moody’s stelt niet onder de indruk te zijn, het officiële communiqué van de eurotop herbergt weinig nieuwe maatregelen. Moody’s kondigt aan begin volgend jaar de kredietwaardigheid van diverse Europese landen nader te beoordelen.

De grote vraag is wat kredietbeoordelaar S&P nu zal gaan doen na de zware waarschuwingen van vorige week dinsdag. S&P verklaarde dat het kort na de top der toppen met een definitief oordeel zou komen over mogelijke neerwaartse kredietwaardigheids bijstellingen van meerdere Europese landen. Ik ben zeer benieuwd.

Vandaag al de eerste test voor de markt. Italië veilt €7 miljard aan korte termijn 1-jarige staatsobligaties. Afgelopen vrijdag liep de Italiaanse rente alweer beduidend op en noteert voor de benchmark 107jarige rond de 6,8 procent.

De ECB zal zich natuurlijk melden en proberen de Italiaanse rente te drukken. Maar dat is dan ook het enige wat de ECB zou kunnen doen. Meer slagkracht heeft men niet, dat wil zeggen op dit moment. Woensdag veilt Frankrijk €7 miljard. Het zou zo maar kunnen dat kredietbeoordelaar S&P dan al een oordeel over onder andere Frankrijk heeft gedaan.

Er blijven gigantische risico’s de markt op korte termijn beheersen. Het grote verwachte geld is niet gekomen. De grote vraag wordt steeds meer wie de staatsobligaties zal willen kopen. En welke hoge renten moeten de landen hiervoor gaan betalen. De problemen stapelen zich op korte termijn steeds verder op. Er is geen quick fix.

Rob Koenders is directeur van SprinterTips.nl, een website voor de actieve belegger.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief