Nieuw! Elke maand
15 Premium artikelen gratis.
Registreer nu of log in en lees voortaan elke maand 15 Premium artikelen gratis.

Ron van der Does

Ron van der Does

Ron van der Does is marktanalist bij IG Markets. Ron is een succesvolle professional uit de financiële wereld met een uitgebreid verleden in het bankwezen



Dit is het laatste Premium artikel dat u gratis kunt lezen. Tijd voor een abonnement!
premium

ECB-president Mario Draghi wordt ontvangen door Kamerlid Pieter Duisenberg (l), zoon van de eerste ECB-president Wim Duisenberg.
ECB-president Mario Draghi wordt ontvangen door Kamerlid Pieter Duisenberg (l), zoon van de eerste ECB-president Wim Duisenberg.
Foto: foto ANP

Column

Een warm welkom

15 MEI 2017 Ron van der Does

Stelt u zich eens voor: U wordt uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje en bij binnenkomst wordt u verteld dat u eigenlijk helemaal niet geliefd bent. Hoe zou u zich dan voelen? Iemand met een beetje manieren zou op zijn hoogst een diplomatieke opmerking maken, maar zich de rest van de avond slecht op zijn gemak voelen.

Vorige week was ECB voorzitter Mario Draghi op bezoek in Den Haag, voor overleg met de financiële commissie van de Tweede Kamer. Draghi kwam op initiatief van Arnold Merkies, voormalig Tweede Kamerlid van de SP. Het afscheid van Merkies als Kamerlid was echter geen reden dit overleg van de agenda te halen. Economisch herstel is uiteindelijk een zaak van centrale banken en politiek samen, nietwaar?

Voorzitter van de vergadering Pieter Duisenberg opende met “een warm welkom” aan Mario Draghi. Dat warme welkom was echter van korte duur, want direct na Draghi’s inleidende verklaring lag hij al op de politieke pijnbank.

Het overleg was verdeeld in drie blokken.
Het eerste blok behelsde, zoals Duisenberg het zelf noemde, “de noodzaak van het monetaire beleid van de ECB”. Alleen het woord noodzaak roept al vragen op. Landen als de Verenigde Staten, Japan en het Verenigd Koninkrijk kopen op grote schaal schuldpapier op om de economie weer aan de praat te krijgen. Zo ook de Europese Centrale Bank. En dan stellen wij de noodzaak hiervan ter discussie.
Het tweede blok vormde de (ongewenste) effecten en risico’s van het monetaire beleid.
Het derde blok behelsde de institutionele positie en het mandaat van de ECB betreffende haar monetaire beleid.

Held
Dat Draghi beleefdheid hoog in het vaandel heeft, bleek uit zijn verontschuldiging voor het overschrijden van zijn tijdslimiet bij het voorlezen van de verklaring.
Dat beleefdheid een rekbaar begrip is bleek direct tijdens het eerste blok, behandeld door Tony van Dijck van de PVV.
Van Dijck wierp Draghi bij het begin van zijn betoog voor de voeten dat de voorzitter misschien een held is in Zuid Europa en bij zakenbanken als Goldman Sachs, in Nederland is dat dus duidelijk niet het geval.

Waarschijnlijk begon Draghi op dat moment al te twijfelen aan het warme welkom, maar gedurende de vergadering werd hem duidelijk dat de woorden warm en gastvrij in Nederland een bijzondere inhoud hebben.
Van Dijck wees op de bijeffecten van het ruimhartige ECB beleid, waarbij de pensionopbouw is verdampt.
Volgens Van Dijck was kwantitatieve verruiming niet nodig geweest, zonder hierbij overigens aan te geven waarom niet, laat staan alternatieven naar voren te brengen.

De PVV man vroeg zich vervolgens af of het huidige economische herstel het resultaat is van het ECB beleid, dan wel van het herstel in de wereld in het algemeen, alsmede lagere olieprijzen.
“Het doel van de ECB om de inflatie onder, maar in de buurt van twee procent te krijgen is bereikt en daarmee kan de kwantitatieve verruiming gestopt worden”, aldus de PVV man.
Dat van Dijck zijn pappenheimers onvoldoende kent is duidelijk. De ECB wil naar een inflatie die langdurig op dit streefniveau ligt.
April was de eerste maand waarop de inflatie uitkwam op 1,9 procent. Daarvoor kwam deze van ver weg en is lange tijd ruim onder de doelstelling geweest.

De vraag of het lage rentebeleid het meest heeft geholpen bij Zuid Europese landen, investeerders die meer geld voor hun obligaties ontvingen, dan wel de banken die hun slechte leningen konden inruilen voor goede leningen, getuigde ook niet echt van kennis van zaken omtrent dit onderwerp.
Nee meneer van Dijck, door het ECB beleid heeft het Nederlandse bedrijfsleven de mogelijkheid om investeringen en groei voor langere tijd tegen zeer lage tarieven te (her)financieren.
Zoals Draghi zelf antwoordde, ECB’s voornaamste taak, prijsstabiliteit, was in gevaar. Dat was de reden van dit beleid. Het beleid dat inmiddels 4,5 miljoen nieuwe banen heeft opgeleverd.

Blamage
Dat het merendeel van de commissie zich slecht op de vergadering had voorbereid bleek overduidelijk toen SP Kamerlid Renske Leijten het woord kreeg.
Leijten zat er ongemakkelijk bij en daar had zij ook alle redenen voor. Dat Leijten de Engelse taal, die men op dit niveau mag verwachten onvoldoende machtig is, was nog het minste. Uiteindelijk heten wij niet allemaal Frans Timmermans.
Leijten’s vraag waarom kleine en middelgrote ondernemingen (SME’s) niet worden meegenomen in het CSPP programma van de ECB was echter een blamage van grote orde.
Het CSPP (Corporate Sector Purchase Programme) behelst het opkopen van schuldpapier uitgegeven door grote bedrijven. Volgens Leijten profiteren alleen de grote rijke multinationals van dit programma, die het geld toch niet nodig hebben.
Beleefd als Draghi is legde hij uit dat SME’s nooit obligaties uitgeven en dus ook niet opgekocht kunnen worden, waarmee hij het SP lid diplomatiek in haar hemd zette.
Hij voegde er nog aan toe dat kleinere bedrijven wel degelijk kunnen profiteren van de lage rentes. Bovendien wijzen de cijfers van banken uit dat de kredietverlening onder die groep groeit en zij geen signalen ontvangen dat het moeilijk is financiering te krijgen.

Irritatie
Maar naarmate de discussie vorderde raakte Draghi meer geïrriteerd. En niet zonder reden. Diverse keren werden hem scenario’s door de commissie voorgeschoteld, die door Draghi als speculatie betiteld werden.
Kortom scenario’s die zich mogelijk kunnen voordoen, maar op dit moment onwaarschijnlijk zijn. De commissie bleef er echter op doorhameren, ook toen duidelijk werd dat deze scenario’s onrealistisch waren.

Thierry Baudet (Forum voor Democratie) maakte het ook bont. Hij beweerde dat 56 procent van de Nederlanders voorstander is uit de Europese Unie te treden. Nu worden er wel meer leugens verteld in het Parlement, dus daar kijkt niemand meer van op. Maar zolang in Nederland geen referendum is geweest over het uittreden uit de Europese Unie kan niet gezegd worden welk percentage binnen de EU wil blijven.
Draghi wierp tegen dat de euro barometer volgens de laatste stand een support van 70 procent in de Eurozone liet zien.

Samenraapsel

En zo ontstond een vergadering waar de irritatie van af droop en kan men zich afvragen of deze meer kwaad dan goed heeft gedaan.
Toen Draghi na het overleg door een journalist gevraagd werd of het een moeilijk gesprek was, antwoordde hij volmondig nee. Logisch, een samenraapsel van parlementsleden die zich financieel specialist noemen was niet in staat geweest het hem ook maar een moment moeilijk te maken.

Draghi had natuurlijk nog kunnen vragen wat het parlement zelf had gedaan aan het economisch herstel.
Dan had de commissie met het schaamrood op de kaken moeten bekennen dat het ontslagrecht was aangepast, maar helaas had geresulteerd in een volkomen mislukking.
En dat de VAR verklaring voor ZZP’ers was vervangen voor een nieuwe modelovereenkomst, die alleen maar onzekerheid bij werkgevers en werknemers heeft gecreëerd.


Verwijten

Ook had hij dan kunnen informeren naar de bijdrage van het Parlement om de pijn van lage rentes voor spaarders te verzachten. Dat spaarders werden gedupeerd door het monetaire beleid van de ECB was namelijk ook één van de verwijten.
Ook daarop had de commissie moeten toegeven dat er niets was gedaan aan het fictieve rendement van 4 procent, waar de belastingdienst nog steeds 30 procent IB over heft.
Het was maar goed dat Draghi het genoeg vond en er na twee uur overleg een eind kwam aan deze ontmoeting.

Ik hoop van harte dat de financiële commissie zich een volgende keer beter voorbereidt. Dan kan het overleg constructiever zijn en ontaardt het niet in een eenzijdig vragenvuur. Alhoewel de ECB onafhankelijk blijft, is economisch herstel een zaak van centrale banken en politiek. Ontmoetingen als deze zijn dan ook van groot belang.
 
 

Verder lezen?
Elke maand 15 premium artikelen gratis
Ik heb al een account / ik ben abonnee
Verder lezen?
U heeft deze maand 15 Premium artikelen gratis gelezen.
Tijd voor een abonnement!
13.8 °C
Z2
Beurs AEX
AEX 522.22
+ / - -0.77%
AEX522,22arrow-0,77% 21-07
AMX805,48arrow-1,90% 21-07
ASCX990,93arrow-2,06% 21-07
BEL-203883,47arrow-0,44% 21-07
FTSE 1007452,91arrow-0,47% 21-07
CAC-405117,66arrow-1,57% 21-07
SMI8938,68arrow-0,98% 21-07
meer...
Meer Premium