Rechtszaak tegen netpiraten van start

Twee van de beheerders van The Pirate Bay. Foto: REUTERS

De Zweedse piraten zijn ’hot’. Zo worden de geluidsopnamen van de dertien dagen durende rechtszaak direct op internet gezet, wat in Zweden hoogst ongebruikelijk is. Onder meer bij de rechtszaken rondom de vermoorde minister van Buitenlandse Zaken Anna Lindh en premier Olof Palme werd het geluid alleen achteraf uitgezonden. De piraten daarentegen zijn live te volgen en dat is voor het eerst in de Zweedse geschiedenis.

De vier jongens worden door veel Zweden beschouwd als een soort Robin Hoods, die kunst aan de grote massa willen uitdelen. Die rol wordt versterkt door hun tegenstanders, de grote jongens van de Amerikaanse entertainmentindustrie waaronder MGM, Warner en Columbia Pictures. Al jarenlang proberen deze maatschappijen om de site van de Zweedse jongeren te stoppen.

Maar waar andere tieners met soortgelijke initiatieven zich door dreigementen vanuit Hollywood lieten intimideren, werden de vier steeds koppiger. „Je kunt de klacht in je reet steken”, zo antwoordde één van de piraten op een waarschuwing vanuit Amerika. "Maar je kunt ook brieven blijven sturen. Ik kan altijd toiletpapier gebruiken.”

De jongens zijn al vanaf hun zevende jaar bezig met programmeren en het binnenstebuiten keren van computers. In 2003, twee jaar nadat Napster door de rechter werd gesloten, richtten ze Pirate Bay op. Binnen een jaar hadden ze de drukst bezochte site waar gebruikers gratis illegale kopieën van muziek, film en computersoftware konden downloaden.

Pirate Bay groeide uit tot een internationale verzetsbeweging, bestaande uit hackers en activisten. Een duidelijk politieke agenda was er niet, maar de aanhangers hadden de overtuiging dat er een vrije uitwisseling van bestanden op internet moest bestaan.

Waar soortgelijke sites elders werden gesloten, bleven de piraten overeind. Zweden was altijd zeer vooruitstrevend op het gebied van internet geweest en politici waren terughoudend met ingrijpen. Zweedse politici waren zich bovendien bewust van de populariteit van de site.

In Zweden alleen al telt Pirate Bay 1,5 miljoen gebruikers, wereldwijd gaat het om een klantenkring van 10 tot 15 miljoen mensen. Onlangs werd zelfs een record van 25 miljoen gebruikers gevestigd.

Zo werd Zweden het centrum van de internationale piraterij. Maar onder druk van de Amerikaanse entertainmentindustrie greep justitie in 2006 in. Er werden huiszoekingen bij de oprichters gedaan en alle computers werden meegenomen. De site was echter al in andere landen gevestigd en ook in Zweden was Pirate Bay snel weer actief.

Het probleem voor justitie is dat de piraten gebruik maken van de zogenaamde torrenttechniek. Daarbij worden bestanden in stukjes geknipt en over de ingelogde gebruikers verdeeld. Het betekent dat Pirate Bay niet zelf de illegale kopieën op de server heeft staan, maar alleen verwijst naar de links waar de bestanden te downloaden zijn.

Inmiddels zijn de Zweedse wetten aangescherpt waardoor de vier, als ze schuldig worden verklaard, twee jaar gevangenisstraf kunnen krijgen. De Zweedse advocate voor de filmindustrie, Monique Wasted, is ervan overtuigd dat de vier achter slot en grendel verdwijnen: „Ze verdienen geld aan het meeprofiteren van prestaties van anderen en dat is strafbaar.”

Volgens velen gaat de entertainmentindustrie, ongeacht de uitspraak, als verliezer uit de bus komen. Als de vier jongens in het gelijk worden gesteld, zal Zweden als een vrijhaven voor illegale downloaders worden beschouwd. Maar ook als ze veroordeeld worden, zal Pirate Bay via servers elders voortbestaan.

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief