Angst voor leegloop kantoorparken

De crisis- en herstelwet moet circa zestig bouwprojecten weer vlot trekken, door procedures te versnellen. Goed voor de bouwsector en de werkgelegenheid, juichen ook Snijders (topman) en Langbroek (hoofd research) van Jones Lang LaSalle. "Veel projecten liggen stil. De economische crisis is ook in de randstad zichtbaar: stagnatie van woningbouw en het stilvallen van gebiedsontwikkelingen en grote binnenstedelijke bouwprojecten", aldus Snijders.

Voorbeelden hiervan zijn de Zuidas en het Oosterdokseiland in Amsterdam, Leidsche Rijn in Utrecht en de Rotterdamse Stadshavens. Snijders en Langbroek zien met name kansen voor de toplocaties voor kantoren in de Randstad, zo blijkt uit de jaarlijkse editie van de Randstad Office Market Outlook, die volgende week verschijnt. Op die locaties is de leegstand het minst toegenomen.

Grote zorgen zijn er daarentegen over kantorenparken bij de kleinere steden, langs de snelwegen, die snel leeg bloeden. Snijders: "De leegstand kan daar oplopen tot 20, zelfs 25%. Daar zal je iets tegen moeten doen." Jones Lang LaSalle pleit voor een grootscheepse herstructurering én een rem op de ongebreidelde bouwdrift van gemeenten om nóg meer lege kantorenparken te voorkomen.

Langbroek over de noodzakelijke herontwikkeling: "Je zal op kantoorparken die wél kansrijk zijn nieuwe, duurzame functies en bestemmingen moeten toevoegen, bijvoorbeeld voorzieningen, woningen, groen of een hotel. Monofunctionele locaties voldoen niet meer." De versnelling van procedures, zoals de crisis- en herstelwet die voorstaat, is daarvoor een voorwaarde. "Denk alleen al aan versoepeling van bestemmingsplannen", aldus Langbroek. Juist daar kan de ambtelijke molen een stuk sneller draaien. Noodzakelijk is volgens Snijders ook dat gemeenten beter gaan samenwerken.

Een deel van de huidige problemen is ontstaan doordat elke gemeente haar eigen kantoorgebied ambieerde. Grond werd te makkelijk uitgegeven, vanwege de inkomsten, maar ook om werkgelegenheid naar de gemeente te krijgen. "Er is onvoldoende oog vanuit Den Haag geweest voor regionale samenwerking", concludeert Langbroek. Critici stellen dat de crisis- en herstelwet niet zozeer is bedoeld om de economie te stimuleren, maar om omstreden projecten, zoals de verlenging van de A4, er doorheen te drukken. Snijders en Langbroek doen hierover geen uitspraken, maar ook zij stellen dat de wet geen reden mag zijn voor een nieuwe onbeperkte bouwdrift, enkel en alleen om de bouwsector uit het slop te halen. De sector hoeft van de wet ook geen wonderen te verwachten.

Los van wetgeving is er ook simpelweg geld nodig. Langbroek: "Die wet verandert niet zo heel veel aan de financiële situatie van projecten. Dat is meer een uitdaging voor de banken en investeerders." Voor een bankfinanciering zijn beleggers of huurders nodig die zich gecommitteerd hebben. "Zijn die er niet, zegt een bank gewoon nee", aldus Snijders. De experts verwachten meer van een recent besluit van Economische Zaken, dat ook ontwikkelaars aanspraak mogen maken op de zogeheten Garantie Ondernemingsfinanciering (GO-regeling). Dat kan de kredietverstrekking in de bouw weer op gang brengen.

Tweet

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief