Rusland en Shell gaan strijdbijl begraven

ANP

Voser sprak vorige week uitgebreid met plaatsvervangend premier Igor Sechin, rechterhand van Poetin, en Eduard Khudainatov van Rosneft. „We hadden het in eerste instantie over boringen in het Noordpoolgebied”, aldus Voser, die de gesprekken als „hele normale onderhandelingen” typeerde, waarover hij zich nog niet in detail wilde uitspreken. „Het is te vroeg er conclusies aan te verbinden.”

Ook praatte de Shell-topman met Gazprom, de kwelgeest uit het verleden. In februari 2007 moest zijn voorganger Jeroen van der Veer de uitverkoop aan Gazprom van de helft van het belang in Sachalin 2, een groot gasproject, slikken, onder dreiging van een rechtszaak van $50 miljard. Van der Veer noemde de periode later „een van de moeilijkste uit mijn loopbaan”. Nederlandse overheidsfunctionarissen repten van ’maffiapraktijken’. Shell hield wel een belang van 27,5% aan en inmiddels, zo is de overtuiging binnen Shell, „hebben die Russen daar toch wel gezien dat wij wel wat kunnen", aldus Voser, die nu praat over projecten in West-Siberië.

De parallellen tussen Katar en Rusland zijn onmisbaar. Na een aanwezigheid van bijna zeventig jaar als voornamelijk olie- en retailbedrijf trok Shell na de zoveelste ruzie met de emir eind jaren 90 de deur achter zich dicht. „En we zijn er relatief laat teruggekeerd”, weet Voser. In 2002 trad Shell weer in overleg met de Arabieren, die op dat moment al hard bezig waren hun status als eigenaar van de grootste bewezen gasvoorraden ter wereld om te zetten in klinkende munt.

Zie voor het volledige artikel De Financiële Telegraaf (krant).

 Mail

 Print

 DFT Nieuwsbrief