In ons land klink nog regelmatig de roep om loonmatiging. Vanuit ondernemersperspectief wellicht logisch: velen moeten alle zeilen bijzetten om de dip te overleven, dus om meer lucht te krijgen kunnen ze oplopende kosten missen als kiespijn. Maar vergeleken met Zuid-Europa zijn de lonen in ons land al vrij concurrerend.
„Als wij nu door een nullijn onze concurrentiepositie nog verder opvoeren, zijn deze landen helemaal kansloos. En dan weet ik niet hoe zij ooit nog hun schulden moeten afbetalen”, zegt hoogleraar economie van de innovatie Alfred Kleinknecht. „Een nullijn op de lonen is het beste recept om de eurocrisis te verergeren.”
Zie daar de paradox. En een soortgelijk verhaal kun je ophangen over investeerders. Want wat voor individuen een prima idee lijkt, brengt het grote geheel juist in problemen, zegt professor internationale economie Paul de Grauwe (London School of Economics). „Stel dat een Nederlands pensioenfonds veel Italiaanse staatsleningen in portefeuille heeft. Dat pensioenfonds heeft verplichtingen naar deelnemers om niet te veel risico te nemen. Dan is het voor dat fonds heel rationeel om de Italiaanse staatsobligaties te verkopen. Maar zodra iedereen dat gaat doen, gaat het mis.”
Lees het volledige artikel in De Financiële Telegraaf van vandaag.
