Pssst! De Telegraaf krijgt een nieuwe website. Nieuwsgierig? Bekijk ‘m hier!
Door
Zzp'er
Sinds 2000 is Jerry Helmers (1968) ondernemer bij de Crown Media Group in Badhoevedorp.
Dit is het laatste Premium artikel dat u gratis kunt lezen. Tijd voor een abonnement!
premium

De ZZP’er maakt er een potje van!

17 JUL 2017

Lang heb ik er over nagedacht of ik deze column zou publiceren. Want om het heel eerlijk te zeggen: enige schaamte is mij nu niet vreemd.

Toch heb ik een belevenis uitgewerkt met tegelijkertijd de hoop dat zo weinig mogelijk mensen het lezen. Het is immers zomervakantie. U klikt dan niet zo snel naar de site van De Telegraaf, toch?

VRAAG: Wát is de belangrijkste les die we leerden toen we begonnen met ons ondernemerschap? Juist! Dat je je altijd en onvoorwaardelijk zo goed mogelijk dient te presenteren. Dat op elk moment van de dag – op iedere onverwachte plek - je iemand tegen kunt komen, die iets voor jou kan betekenen. Of beter nog: dat het een potentiële klant blijkt te zijn. Of: een interessant persoon uit je netwerk, die je weer verder kan leiden.

Profileren

Niets vreemds aan toch? Nee, mij ook niet. Ik weet me op dergelijke momenten dan ook altijd goed te profileren. Mijn pitch is nooit een probleem. Wie de aanwezigen ook zijn; het verhaal past. Ik weet altijd een gesprekje geanimeerd en oprecht gaande te houden en al zeg ik het zelf: ik vind mezelf vrij empathisch. Ik heb belangstelling voor anderen.

Kort geleden ook; een netwerkborrel. Veel mkb-ondernemers aanwezig. Precies mijn doelgroep. Ik was vaker op deze bijeenkomst geweest en dan is het uiteraard leuk om mensen voor een tweede keer tegen te komen. Het is helemáál leuk als ze nog weten wat je hen zoal de vorige keer heb verteld. En dat ze belangstelling hebben om meer te weten over het werk dat ik doe.

Met praktische passie, slimme bevlogenheid en enigszins afgedekte commercie, kon ik mijn verhaal zomaar vervolgen. Ik voelde aan mijn water dat deze netwerkacquisitie tot iets zou gaan leiden.

Groen draakje

En daar kreeg ik gelijk in. Het zou zéker tot iets leiden! Vlak voordat ik naar huis ging, toog ik nog even naar het toilet. En al kijkend in de spiegel, kreeg ik de schrik van mijn leven. Daar bungelde dus een potje aan mijn neus. Zo’n kleintje dat je nét niet automatisch voelt kriebelen maar dat net groot genoeg is dat die gezien móet zijn door al mijn gesprekspartners. Even voor de duidelijkheid: met een ‘potje’ bedoel ik dus een punnikje. Een stevig snottebelletje. Een groen draakje. Een neuskwakje. Een brubbeltje.

Discreet?

OH MY GOD. Heb ik werkelijk een half uur lang overenthousiast – al zwierend met mijn potje – in divers gezelschap mijn pitch gedaan? Heeft ie daar écht al die tijd gehangen? Nee, ik kan de tijd niet terugdraaien. Maar kon ik dat maar. Ik vervloekte alles en vooral mezelf. Want ik kan me niet voorstellen dat mijn verhaal, waarvoor ik zo veel vermeende belangstelling constateerde, nooit effectief aankomt als de gesprekspartner wordt afgeleid door iets wat er niet hoort te zijn.

Trouwens, waarom zegt niemand discreet iets tegen mij? Ik heb ooit eerder zelf eens op een zomerBBQ een dame heel voorzichtig aangesproken dat haar inlegkruisje zichtbaar was, door haar witte zomerbroek heen. Was ze me heel dankbaar voor, waarna ze in het damestoilet het een en ander corrigeerde. Ik zei het u al: ik ben vrij empathisch.

Maar niemand op genoemde netwerkbijeenkomst was empathisch naar mij toe. Ik stond er écht voor Piet Snot bij. En daar baal ik van. Of het uiteindelijk tot daadwerkelijke opdrachten komt, weet ik niet. Één ding weet ik echter wel: ik heb er die middag – naar mijn gevoel - een potje van gemaakt.

Verder lezen?
Elke maand 15 premium artikelen gratis
Ik heb al een account / ik ben abonnee
Verder lezen?
U heeft deze maand 15 Premium artikelen gratis gelezen.
Tijd voor een abonnement!
13.8 °C
ONO2
Beurs AEX
AEX 527.78
+ / - -0.05%
Actueel
Meest gelezen
Meer Premium